ارزیابی اثرات عصارهی آبی گیاه آنغوزه بر تغییرات آنزیمی و آسیبهای کبدی ناشی از سمیت داروی تیواستامید
نویسندگان
1 استادیار، دانشکدهی دامپزشکی، گروه علوم درمانگاهی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
2 دانشجوی دکترای حرفهای، دانشکدهی دامپزشکی گروه فارماکولوژی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
3 استادیار، دانشکدهی دامپزشکی، گروه فارماکولوژی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
doi
10.48305/jims.v42.i789.0941چکیده
مقاله پژوهشیمقدمه: آنغوزه، یک گیاه دارویی با خواص آنتیاکسیدانی و ضدالتهابی است که اثرات مفید آن بر بیماریهای مختلف شناخته شده است، لذا مطالعهی حاضر به بررسی اثر عصارهی آبی گیاه آنغوزه بر تغییرات آنزیمی و آسیبهای کبدی ناشی از سمیت داروی تیواستامید پرداخته است.روشها: سر موش صحرایی (نر و ماده به تعداد برابر) نژاد ویستار بطور تصادفی به شش گروه هشتتایی شامل: شاهد، تیواستامید، تیواستامید و عصارهی گیاه (در سه گروه با دوزهای mg/kg50، 100، 200 از عصارهی گیاه) و گروه mg/kg 200 از عصارهی گیاه تقسیم شدند. پس از تیمار 14 روزه از نمونه خونی حیوانات در بررسی فعالیت آنزیمهای کبدی (آسپارتات آمینوترانسفراز، آلانین آمینوترانسفراز و آلکالین فسفاتاز) و شاخصهای استرس اکسیداتیو (سوپراکسید دیسموتاز، مالون دیآلدهید و گلوتاتیون پراکسیداز) و نمونه بافت کبد در بررسی تغییرات بافتی استفاده شد.یافتهها: تفاوت گروه تیواستامید نسبت به شاهد در مقادیر آنزیمهای کبدی و شاخصهای استرس اکسیداتیو معنیدار بود (0/0001 < P)، اما این تفاوت در گروه عصارهی گیاه نسبت به شاهد مشاهده نشد. همچنین در گروههای تیواستامید و عصارهی گیاه، با افزایش دوز عصارهی گیاه، مقادیر آنزیمهای کبدی و شاخصهای استرس اکسیداتیو نیز تغییر معنیداری نشان دادند (0/0001< P). در بررسی بافتی مشاهده شد که گروه شاهد و گروه عصاره، تفاوت قابل توجهی با یکدیگر نداشتند، اما در گروههای تیواستامید و عصارهی گیاه با افزایش دوز عصارهی گیاه از سمیت تیواستامید بر سلولهای کبدی کاسته شده، در نتیجه میزان آسیب بافتی کاهش مییابد (بیشترین تأثیر مربوط به دوز mg/kg200 بود).نتیجهگیری: استفاده از عصارهی گیاه آنغوزه به صورت وابسته به دوز سبب کاهش معنیدار سمیت حاد داروی تیواستامید مؤثر بر عملکرد و ساختار سلولهای کبدی میشود.