روند تغییرات رطوبت نسبی در استان خراسان رضوی، شمال شرق ایران
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم و مهندسی آب، مجتمع آموزش عالی تربتجام، تربتجام، ایران
2 استادیار، گروه علوم و مهندسی باغبانی، مجتمع آموزش عالی تربتجام، تربتجام، ایران
3 استادیار، گروه علوم و مهندسی آب، مجتمع آموزش عالی تربتجام، تربتجام، ایران
4 استادیار، گروه علوم و مهندسی باغبانی، مجتمع آموزش عالی تربتجام، تربتجام، ایران
doi
10.22067/jwsd.v10i2.2302-1220چکیده
مطالعه حاضر بهمنظور بررسی تغییرات رطوبت نسبی 13 ایستگاه هواشناسی در استان خراسان رضوی در مقیاس ماهانه، فصلی و سالانه از ابتدای دوره آماری هر ایستگاه تا سال 1400 انجام شد. منطقه مورد مطالعه شامل ایستگاههای درگز، فریمان، گلمکان، گناباد، کاشمر، خواف، نیشابور، مشهد، قوچان، سرخس، سبزوار، تربتجام و تربتحیدریه بود. برای تعیین روند رطوبت نسبی از رگرسیون خطی و آزمون ناپارامتریک من-کندال (MK) استفاده شد. رطوبت نسبی در همه ایستگاههای مورد مطالعه و در مقیاسهای زمانی مختلف، به جز در دو ایستگاه قوچان (در ماههای خرداد، آذر و در فصل پاییز) و سرخس (فصل پاییز)، روند کاهشی در سطح اطمینان 5 درصد داشت. درصد کاهش میانگین رطوبت نسبی ماهانه برای شش ایستگاه در محدوده 0/7-3/5 درصد در هر 10 سال مشاهده شد، درحالیکه درصد افزایش میانگین رطوبت نسبی ماهانه برای ایستگاه قوچان در محدوده 2/6-1/9 درصد در هر 10 سال مشاهده شده است. علاوه بر این، بیشتر ایستگاههای مورد مطالعه در مقیاس فصلی و سالانه نیز کاهش رطوبت نسبی را تجربه کردهاند. کاهش میانگین رطوبت نسبی فصلی برای شش ایستگاه در محدوده 2-0/6 درصد در هر 10 سال مشاهده شد، درحالیکه کاهش میانگین سالانه رطوبت نسبی در ایستگاهها در محدوده 1/6-0/9 درصد در هر 10 سال مشاهده شده است. نتایج این تحقیق حاکی از روند کاهشی در میانگین رطوبت نسبی ماهانه، سالانه و فصلی طی سالهای اخیر است.