تأثیر کاربرد سطوح مختلف نیترات کلسیم بر برخی صفات مورفو-فیزیولوژیک و تغذیه‌ای گوجه‌فرنگی (Solanum lycopersicu Mill)

نویسندگان

1 دانشیار، پردیس کشاورزی و منابع دانشگاه تهران، کرج

2 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، پردیس کشاورزی و منابع دانشگاه تهران، کرج

3 مدیرعامل شرکت سپاهان رویش، اصفهان

4 دانشیار، پردیس کشاورزی و منابع دانشگاه تهران، کرج

5 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، پردیس کشاورزی و منابع دانشگاه تهران، کرج

6 استاد، پردیس کشاورزی و منابع دانشگاه تهران، کرج

doi
10.22059/ijhs.2017.33530.379
چکیده

این تحقیق به‌منظور بررسی و ارزیابی تأثیر سطوح مختلف نیترات کلسیم بر پاسخ­های تغذیه­ای و صفات رشدی گیاه گوجه‌فرنگی رقم ویوا و در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی انجام شد. تیمارها شامل T0: شاهد (بدون کاربرد کود شیمیایی)،T1 : توصیۀ کاربرد خاکی نیترات کلسیم 50 کیلوگرم در هکتار از هنگام نخستین هفتۀ تشکیل میوه به مدت 8 هفته و درمجموع 400 کیلوگرم، T2: کاربرد نیترات کلسیم بنابر نتایج آزمون خاک‎ و نیاز گیاهان گوجه‌فرنگی، 40 کیلوگرم در هکتار از هنگام نخستین هفتۀ تشکیل میوه به مدت هشت هفته و درمجموع 320 کیلوگرم و T3: کاربرد خاکی همسان تیمار پیشین به همراه محلول­پاشی نیترات کلسیم با غلظت 5‎ در هزار. نتایج نشان ‎داد، در میوۀ گوجه­فرنگی بین تیمارهای مورد بررسی ازنظر جذب نیتروژن، فسفر، کلسیم، منیزیم، مادۀ خشک، ویتامین ث، نیترات، جذب پتاسیم و سفتی میوه تفاوت معنی‌داری وجود داشت (05/0P<). بیشترین عملکرد، میزان جذب نیتروژن و کلسیم مربوط به تیمار T1 و به­ترتیب با افزایش 45، 85 و 65 درصدی نسبت به شاهد گزارش شد. ازنظر نیتروژن ‎کل، جذب پتاسیم، منیزیم و اسیدیتۀ بین تیمارهای T1، T2 و T3 اختلاف معنی‎داری مشاهده نشد. با توجه به تأثیر معنی‎دار تیمار T1 بر جذب بهتر کلسیم و نیتروژن نسبت به دیگر تیمارها، ضرورت دارد در مرحلۀ داشت میزان 400 کیلوگرم ‎در ‎هکتار نیترات کلسیم (بسته به شرایط اقتصادی) استفاده شود تا بهترین عملکرد، کیفیت و جذب عنصرهای غذایی به دست آید.