مقایسهی پیامدهای متعاقب پانسمان سیلیکونی حاوی نانوکریستالی نقره با پوشش گاز وازلین بر روی زخم محل دهندهی پیوند پوست (Donor graft)
نویسندگان
1 رزیدنت جراحی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کاشان، کاشان، ایران
2 استاد، گروه جراحی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشجوی پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.48305/jims.v42.i787.0903چکیده
مقاله پژوهشیمقدمه: این مطالعه با هدف بررسی پیامدهای متعاقب پانسمان سیلیکونی حاوی نانوکریستالی نقره (Ag coat) با پوشش گاز وازلین بر بهبودی زخم محل دهندهی پوست (Donor graft) در بیماران تحت عمل پیوند پوست انجام گرفت. روشها: در یک مطالعه بصورت Time series، 49 بیمار که تحت عمل پیوند پوست قرار گرفته بودند، بررسی شدند. زخم محل گرافت این بیماران به دو قسمت تقسیم شد: یک قسمت زخم با پوشش سیلیکونی حاوی نانوکریستالی نقره و قسمت دیگر بوسیلهی پوشش حاوی گاز وازلین، پانسمان شدند. بیماران به مدت 6 ماه از نظر: وضعیت بهبودی، مدت پانسمان، عوارض بعد عمل و راحتی بیمار و کادر درمان، تحت پیگیری و مقایسه قرار گرفتند.یافتهها: مدت زمان پانسمان زخم در دو محل پانسمان بوسیلهی نانوکریستال نقره و وازلین، به ترتیب: 2/28 ± 10/49 و 2/04 ± 13/90 روز بود و اختلاف دو نوع پانسمان معنیدار بود (0/001 > P). از نظر نمرهی اسکار زخم، محلی از زخم که با پانسمان سیلیکونی حاوی نانوکریستالی نقره پانسمان شده بود وضعیت مطلوبتری داشت(0/0001 > P). ترمیم ایدهآل زخم در پایان ماه اول به ترتیب : در 93/3 درصد محل پانسمانهای نانوکریستال نقره و 75/5 درصد پانسمانهای وازلین، مشاهده شد.نتیجهگیری: استفاده از پانسمان سیلیکونی حاوی نانوکریستالی نقره، نسبت به پانسمان گاز وازلین با نتایج درمانی و بهبود سریعتر زخم، راحتی بیشتر بیمار و کادر درمان، اسکار کوچکتر، درد و خارش کمتر و همچنین بازگشت سریعتر به حالت طبیعی همراه بود.