امنیت غذایی پایدار به کمک آبزیپروری پایدار با استفاده از سامانههای نوین آبزیپروری (قسمت اول): نقش قوانین و اسناد بالادستی
نویسندگان
1 استادیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی و محیطزیست، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران
2 استادیار گروه علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، ایران
3 دانشجوی دکترا، گروه شیلات، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران
doi
10.22067/jwsd.v10i1.2303-1228چکیده
تدوین استراتژیهای راهبردی در بخش کشاورزی باتوجهبه محدودیتهای منابع آبی، میتواند امنیت غذایی کشور را تأمین و از نیاز غذایی کشور به خارج بکاهد. تولید آبزیان بهعنوان یک منبع پروتئینی سالم و مغذی، میتواند نقش مهمی در اشتغال، تامین سلامت و امنیت غذایی پایدار جامعه بازی کند. در این راستا، استفاده از سامانههای نوین آبزیپروری که توان تولیدی بالا و مصرف آب کمتری دارند، میتواند در رسیدن به آبزیپروری پایدار بسیار مفید باشد. در این مقاله، ضمن بررسی وضعیت کنونی آبزیپروری در جهان، میزان تولیدات آبزیپروری در کشور ارائه خواهد شد. همچنین، به نقش و اهمیت آبزیپروری در رسیدن به امنیت غذایی پایدار خواهیم پرداخت. در پایان، علاوه بر مرور تکالیف و عملکرد سازمان شیلات ایران در برنامه ششم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور، موانع تحقق اهداف برنامههای توسعهای در زمینه آبزیپروری در ایران بحث خواهد شد.
