ارزیابی تأثیر سطوح مختلف کیتوزان بر فعالیت آنزیمهای پاداکسنده در گیاه دارویی زنیان (Carum copticum L.) در شرایط تنش خشکی
نویسندگان
1 استادیار، گروه باغبانی و فضای سبز، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه زابل
2 دانشیار، گروه باغبانی و فضای سبز، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه زابل
3 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، گروه باغبانی و فضای سبز، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه زابل
4 مربی، گروه باغبانی و فضای سبز، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه زابل
doi
10.22059/ijhs.2017.142319.929چکیده
امروزه کاربرد کیتوزان بهعنوان یکی از هورمونهای گیاهی در افزایش مقاومت گیاهان به تنشهایی همچون خشکی افزایشیافته است. بهمنظور ارزیابی تأثیر سطوح مختلف کیتوزان بر فعالیت آنزیمهای پاداکسنده (آنتیاکسیدان) در گیاه دارویی زنیان در شرایط تنش خشکی آزمایشی بهصورت کرتهای خردشده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1393 در ایستگاه تحقیقاتی دانشگاه زابل اجرا شد. خشکی بهعنوان عامل اصلی در سه سطح (A1) 50 میلیمتر تبخیر (شاهد)، (A2) 100 میلیمتر تبخیر (تنش متوسط) و(A3) 150میلیمتر تبخیر (تنش شدید) از تشتک تبخیر کلاس A و سطوح مختلف محلولپاشی کیتوزان (شاهد، 1/0، 5/0، 1، 2 گرم در لیتر) بهعنوان عامل فرعی در نظر گرفته شد. در این پژوهش با افزایش دور آبیاری بر میزان فعالیت آنزیمهای کاتالاز، پراکسیداز، آسکوربات پراکسیداز، گایاکول پراکسیداز و پلی فنول اکسیداز نیز افزوده گشت. تیمار شاهد و تنش متوسط در بیشتر فراسنجه (پارامتر)ها اختلاف معنیداری از نظر آماری نداشتند اما در سطح تنش شدید بیشترین فعالیت آنزیمها مشاهده شد. استفاده از کیتوزان در سطوح مختلف باعث بهبود بخشیدن فعالیت آنزیمهای پاداکسنده شد بهطوریکه اثر متقابل سطوح 5/0 گرم در لیتر کیتوزان و تنش خشکی شدید توانست بیشتر فراسنجهها را نسبت به شاهد افزایش قابل توجه دهد.