برآورد عرضه کار زوجین در خانوار براساس الگوی واحد (UM)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا
2 دانشیار دانشکده اقتصاد، دانشگاه علامه طباطبائی
3 دانشیار دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی
4 دانشیاردانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.22054/joer.2018.8562چکیده
امروزه تبیین رفتار اعضای خانوار به عنوان جعبه سیاه[1] در نظر گرفته نشده و تعاملات بین اعضاء میتواند بر فرآیند رفتار مصرف، اشتغال و به تبع آنها بر رفاه خانوار تاثیرگذار باشد. هدف تحقیق حاضر، برآورد و بررسی توابع عرضه ساعات کار زوجین هر دو شاغل و دارای درآمد غیرکاری (متفرقه) براساس الگوی واحد[2] با استفاده از اطلاعات هزینه - درآمد خانوار شهری و روستایی در سال 1392 است. روش تخمین براساس روش گشتاورهای تعمیم یافته (GMM) و استفاده از روش دو مرحلهای هکمن[3] با فرض درونزایی و حل تورش نمونه متغیر دستمزد است. یافتهها نشان میدهد در الگوی عرضه کار زنان متاهل، ضریب معکوس نسبت میلز[4] منفی و معنادار است، بنابراین، محاسبه این متغیر توسط روش دو مرحلهای هکمن موجب سازگاری در نتایج میشود. کشش دستمزد خودی هر دو زوج، مثبت و معنادار و از این زاویه توابع عرضه کار زوجین در نمونه بررسی شده شکل استاندارد دارد. بررسی کشش های متقاطع نشان میدهد اوقات فراغت زوجین مکمل است. مطابق با مبانی نظری، افزایش درآمد غیرکاری بر عرضه ساعات کار زوجین اثر منفی و معنادار دارد. [1]- Black Box [2]- Unitary Model [3]- Heckit [4]- Inverse Mill’s Ratio