ارزیابی قابلیت انبارمانی و کیفیت پس از برداشت میوۀ انار رقم رباب شیراز تولیدشده در نظام کشت متداول، تلفیقی و ارگانیک

نویسندگان

1 استادیار، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه جیرفت، ایران

2 دانشیار، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

3 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران

doi
10.22059/ijhs.2017.139906.914
چکیده

در سال‌های اخیر تقاضا برای محصولات ارگانیک به دلیل ارزش غذایی بالا و سالم‌تر بودن آن‌ها به‌سرعت در حال افزایش است. در این پژوهش تأثیر نظام مدیریت باغ به روش‌های ارگانیک، تلفیقی و متداول بر قابلیت انبارمانی و کیفیت پس از برداشت میوۀ انار رقم رباب شیراز طی 90 روز انبارداری در دمای 5 درجۀ سلسیوس بررسی شد. صفاتی مانند کاهش وزن، ویژگی‌های کیفی و بیوشیمیایی میوۀ انار در زمان برداشت، 45 و 90 روز پس از آغاز انبارداری ارزیابی شدند. نتایج نشان داد، درصد کاهش وزن میوه‌های ارگانیک به‌طور معنی‌داری کمتر از میوه‌های نظام مدیریت متداول و تلفیقی بود. میزان مواد جامد محلول (TSS) و اسید قابل عیارسنجی یا تیتراسیون (TA) در میوه‌های تولیدشده به روش متداول بیشتر و نسبت TSS/TA کمتر از میوه‌های ارگانیک بود. بالاترین نسبت TSS/TA از میوه‌های نظام مدیریت تلفیقی به دست آمد. درحالی‌که میزان فنل، فلاونوئید کل، آنتوسیانین کل و ظرفیت پاداکسندگی (آنتی‌اکسیدانی) در زمان برداشت و در مدت انبارداری در میوه‌های ارگانیک بیشتر بود. برخلاف ترکیب‌های فنلی، میزان آنتوسیانین در مدت انبارداری افزایش یافت. در کل، میوه‌های ارگانیک افزون بر داشتن ارزش غذایی بالاتر انبارمانی بیشتری دارند.