سه تنوع‌ژنتیکی جمعیت‌های جغرافیایی Pseudomallada prasinus (Burmeister) (Neuroptera, Chrysopidae) با استفاده از DNA میتوکندریایی

نویسندگان

1 استادیار، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران

2 استادیار، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران

3 دانشجوی دکتری، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران

4 استاد، گروه گیاهپزشکی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه رازی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران

doi
10.22084/ab.2021.24232.1462
چکیده

بالتوری‌های سبز به‌عنوان یکی از مهم‌ترین گروه‌های حشرات شکارگر با داشتن ویژگی‌های مانند، امکان تولید انبوه، پراکنش جغرافیایی و دامنه میزبانی در کنترل بیولوژیک موردتوجه قرارگرفته‌اند. یکی از ابزارهای مؤثر در حفظ ژنتیکی گونه‌های پراهمیت، بررسی تنوع‌ژنتیکی آن‌ها می‌باشد. امروزه تهیه توالی‌های بارکد برای شناسایی گونه‌ها در حال گسترش است. ژن‌های میتوکندری ابزار مهمی برای مطالعات مختلفی در زمینه‌های ژنتیک جمعیت‌ها، تکامل و فیلوژنتیک می‌باشند. این پژوهش به بررسی تنوع‌ژنتیکی جمعیت‌های این‌گونه از هفت استان، با استفاده از بخشی از ژن DNA میتوکندریایی، سیتوکروم ‌اکسیداز COI پرداخته است. توالی‌های ژنی نمونه‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای MEGA5 و Bioedit7 مورد مقایسه قرار گرفتند. توالی‌های به‌دست‌آمده با 517 جفت باز برای ژن میتوکندری سیتوکروم اکسیداز I (COI) مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. پارامترهای ژنتیکی مربوط به 9 هاپلوتیپ موجود در این جمعیت‌ها موردبررسی قرار گرفت. تنوع هاپلوتیپی، تعداد تفاوت نوکلئوتیدی و تنوع نوکلئوتیدی در تمام جمعیت‌ها به‌ترتیب معادل 91429/0، 93333/1، 00374/0 محاسبه گردید. بیش‌ترین تنوع نوکلئوتیدی برای استان‌های گیلان و کرمانشاه، بیش‌ترین تعداد تفاوت نوکلئوتیدی در جمعیت استان آذربایجان‌شرقی و بیش‌ترین تنوع هاپلوتیپی در جمعیت استان‌های کرمانشاه، گیلان و آذربایجان‌شرقی مشاهده شد. نتایج گروه‌بندی جغرافیایی نشان داد که مناطق جنوب کشور تنوع هاپلوتیپی کم‌تری نسبت به سایر مناطق دارد.