مدیریت توأم آب زیرزمینی – خشکسالی: مروری بر تجارب کالیفرنیا
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا، گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 دانشجوی دکترا، گروه علوم و مهندسی آب، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22067/jwsd.v10i1.2302-1219چکیده
کشور ایران در منطقهای خشک و نیمهخشک واقع شده، که بخش بزرگی از نیازهای آبی آن از منابع آب زیرزمینی تأمین میشود. در دورههای خشکسالی شدید و طولانیمدت که امکان تأمین آب از منابع آب سطحی وجود ندارد؛ آب زیرزمینی یگانه منبع تأمین آب خواهد بود. عدم توجه به مدیریت تقاضا و کنترل اضافه برداشت میتواند تنش آبی ایجاد شده را با کاهش ذخیره آب زیرزمینی تشدید نماید. لذا برای کاهش اثرات مخرب خشکسالی و حفاظت از آب زیرزمینی نیاز به استراتژیهای پیشگیرانه ضروری است. اما متأسفانه اکثر استراتژیهای کاهش اثرات مخرب خشکسالی منفعلانه بوده و بر تأمین کمبود آب ایجاد شده در دوره خشکسالی، از منابع آب زیرزمینی تمرکز دارد و از توجه به مدیریت توأم آب زیرزمینی-خشکسالی غفلت شده است. باتوجه به اثر پدیده تغییراقلیم بر افزایش شدت و تواتر وقایع حدی که موجب افزایش احتمال وقوع خشکسالیهای شدید و طولانی مدت میشود، ضروری است به استراتژیهای فعال در این زمینه توجه ویژه شود. رزرو آب زیرزمینی در سالهای نرمال و مرطوب، از طریق مدیریت تقاضا و کاهش برداشت، به عنوان رویکردی فعالانه میتواند علاوهب ر حفظ آب زیرزمینی، مقاومت در برابر خشکسالی را افزایش داده و امنیت تأمین آب در طول خشکسالیهای شدید را بهبود بخشد. این مقاله در راستای تشریح این رویکرد در دو بخش تدوین شده است. بخش اول به تشریح نحوه برنامهریزی سازمانهای مرتبط برای مدیریت توأم خشکسالی و آب زیرزمینی پرداخته و در بخش دوم سعی شده رویکردهای جدید در حال انجام در کالیفرنیا تبیین شده، و همچنین کاربرد آن در ایران تشریح شود.