اثر عصاره کنوکارپوس بر مقاومت اسفناج به تنش خشکی
نویسندگان
1 دانشیار گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبدکاووس، گنبدکاووس، ایران
2 استادیار، گروه تولیدات گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبدکاووس، گنبدکاووس، ایران.
3 استادیار، گروه تولیدات گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبدکاووس، گنبدکاووس، ایران.
4 دانشجوی کارشناسیارشد آبیاری و زهکشی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبدکاووس، گنبدکاووس، ایران
doi
10.22067/jwsd.v10i1.2211-1190چکیده
به منظور بررسی اثر عصاره کنوکارپوس بر مقاومت اسفناج به تنش خشکی آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی با دو تکرار در سال زراعی 1400-1399 در گلخانه تحقیقاتی دانشگاه گنبد کاووس انجام شد. عاملهای مورد بررسی شامل تنش خشکی در پنج سطح (10، 20، 30، 40 و 50 درصد تخلیه مجاز) و عصاره کنوکارپوس در پنج سطح (0، 2، 4، 6 و 8 درصد) بود. نتایج نشان داد که بیشترین افزایش بهرهوری در دوره رشد از تیمار 6% غلظت عصاره به ترتیب 1/045 و 0/235 میکروگرم بر میلی لیتر به دست آمد. بهرهوری آب براساس وزن خشک و بهرهوری آب براساس وزن تر از تیمار بدون عصاره به ترتیب 603/2 درصد و 695/8 درصد حاصل شد. نتایج مقایسه میانگین تحت تنش آبی وزن تر اندام هوایی و از تیمار 2% عصاره به دست آمد. حداکثر طول ریشه به ترتیب به تخلیه مجاز 20 و 30 درصد با 8/17 و 8/07 سانتیمتر به دست آمد و حداقل آن متعلق به تیمار 50 درصد تخلیه رطوبت بود. بیشترین مقدار کلروفیل، بهرهوری آب در دوره رشد و کل آب مصرفی از تیماره شاهد به دست آمد. همچنین بیشترین بهرهوری آب در وزن خشک و وزن تر از تیمار 2% عصاره حاصل شد.