رابطه دانش واژگان زبان آموزان ایرانی و تماس خارج از کلاس آنان با محتوای خوانداری، شنیداری، و صوتیتصویری انگلیسی
نویسندگان
1 استادیار آموزش زبان انگلیسی، دانشکده زبانها و ادبیات خارجی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دکتری آموزش زبان انگلیسی، دانشکده زبانها و ادبیات خارجی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jflr.2020.310873.756چکیده
درحالی که بخش بزرگی از یادگیری، خارج از فضای آموزشی روی میدهد، پژوهشهای اندکی بهمیزان و نوع فعالیتهای زبانآموزان در خارج از کلاس پرداختهاند. این پژوهش برآنست؛ میزان تماس خارج از کلاس زبانآموزان ایرانی با محتوای خوانشی، شنیداری، و صوتیتصویری انگلیسی را بررسی کرده و رابطة آن را با دانش واژگان زبانآموزان بسنجد. بهاین منظور 88 دانشجوی سال اول کارشناسی رشتة آموزش زبان انگلیسی بهپرسشهای یکآزمون دانش واژگان و پرسشنامه پاسخ دادند. پایایی هر دو ابزار نیز محاسبه و تایید شد. نتایج حاکی از این بود که زبانآموزان بیشترین زمان را بهتماشای محتوای انگلیسی اعم از فیلم، سریال، و ویدیوهای اینترنتی اختصاص میدهند و گوشدادن و خواندن در جایگاههای بعدی قرار میگیرند. نتایج همبستگی پیرسون نیز نشانداد که تماشاکردن و گوشدادن بهمحتوای انگلیسی با دانش واژگان زبانآموزان همبستگی مثبت دارد. همچنین مشخص شد که عدم استفاده از زیرنویس و استفاده از زیرنویس انگلیسی بههنگام دیدن، دارای همبستگی مثبت با دانش واژگان زبانآموزان است. برای خواندن متون و استفاده از زیرنویس فارسی، اثر معناداری یافت نشد. یافتههای این پژوهش نشاندهندة محبوبیت و پتانسیل رسانههای صوتیتصویری برای گسترش واژگان و حاکی از اهمیت استفادة برنامههای آموزش زبان از این ابزار و همچنین تشویق و هدایت زبانآموزان بهاستفادة گسترده از آن است.