ارتباط سبکهای فرزندپروری بر ابعاد سلامت اجتماعی در دختران نوجوان: یک مطالعهی مقطعی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای تخصصی آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، گروه آموزش بهداشت و ارتقای سلامت، دانشکدهی بهداشت، کمیتهی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2 استاد، گروه آموزش بهداشت، دانشکدهی بهداشت، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
3 دانشجوی دکترای تخصصی آمار زیستی، گروه آمار زیستی، دانشکدهی پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.48305/jims.v42.i783.0795چکیده
مقاله پژوهشیمقدمه: سبکهای فرزندپروری بر اساس آرمانهای فرهنگی، به طور قابل توجهی بر سلامت اجتماعی و رفتار نوجوانان تأثیر میگذارد و نقش مهمی در رشد اجتماعی آنها ایفا میکند، لذا پژوهش حاضر با هدف برررسی ارتباط سبکهای فرزندپروری بر سلامت اجتماعی دختران نوجوان مراجعهکننده به مراکز بهداشت شهرستان مشهد طراحی و اجرا شد.روشها: این مطالعهی تحلیلی- مقطعی بر روی 230 دختر نوجوان و والدینشان در مشهد انجام شد. نمونهها با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای انتخاب و پرسشنامههای سبکهای فرزندپروری Baumrind برای والدین و سلامت اجتماعی Keyes برای نوجوانان ارسال گردید. دادهها با استفاده از آزمونهای آماری آزمون Mann-Whitney، Kruskal–Wallis، همبستگی Pearson و تحلیل رگرسیون خطی تحلیل شدند.یافتهها: میانگین سنی والدین 4/03 ± 44/67 و فرزندان 1/73 ± 14/22 بود. بین متغیر شغل (0/003 = P) و تحصیلات (0/001 > P) با سلامت اجتماعی و تحصیلات (0/05 = P) با سبک فرزندپروری ارتباط معنیدار وجود داشت. بیشترین همبستگی مربوط به سبک مستبدانه در بعد مشارکت اجتماعی (P = 0/001، r = 0/697) بود. همچنین سبک فرزندپروری مقتدرانه قویترین پیشبینی کنندهی ابعاد مختلف سلامت اجتماعی، بهویژه در زمینههای شکوفایی اجتماعی (P = 0/001 ،B = 0/450) بود.نتیجهگیری: نتایج مطالعه نشان داد که فرزندپروری مقتدرانه، ارتباط مثبت و قوی با شکوفایی، انسجام و پذیرش اجتماعی نوجوانان دارد. بنابراین والدین باید شیوههای فرزندپروری مناسب را انتخاب کنند تا سلامت اجتماعی فرزندان را بهبود بخشند.