بررسی کاربرد روش رویه پاسخ در بهینهسازی فرآیند انعقاد جهت حذف آرسنیک از آب
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم و مهندسی آب دانشکده فنی–مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی کرمان، کرمان، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی کشاورزی، گروه علوم و مهندسی آب دانشکده فنی–مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی کرمان، کرمان، ایران
doi
10.22067/jwsd.v8i4.2108.1072چکیده
آرسنیک آلایندهای سرطانزا و آب آشامیدنی آلوده به آرسنیک منبع اصلی در معرض قرارگیری با این فلز خطرناک میباشد. در سالهای اخیر شهرستان سیرجان با مشکل آلودگی منابع آبی به آرسنیک مواجه شده و باتوجهبه وجود تصفیهخانه متعارف آب در این شهر، نتایج این پژوهش میتواند گام مهمی در جهت کاهش و حتی مرتفع نمودن این مشکل به حساب آید. در این تحقیق با استفاده از روش رویه پاسخ، تأثیر فاکتورهای (7،8،9)pH، کدورت (1،5،10،15،20NTU> )، غلظت اولیه آرسنیک (50،100،150،200،250 µg/l) و دوز منعقدکننده (10،15،20،25،30 mg/l) بر غلظت آرسنیک باقیمانده بعد از فرآیند انعقاد با استفاده از کلرورفریک بررسی شد. سنتز نمونههای مورد آزمایش با استفاده از آب خروجی تصفیهخانه انجام شد. بر اساس نتایج حاصل از رفتار متغیرهای مورد بررسی از یک مدل درجه دوم پیروی میکند. مدل درجه دوم پیشبینی شده برای رفتار پارامترها به خوبی به نتایج بهدست آمده برازش شد. بررسی اثرات متقابل متغیرها نشان داد غلظت آرسنیک باقیمانده تا حد زیادی تحت تأثیر pH میباشد به طوریکه با افزایش آن در محدوده مورد مطالعه، غلظت آرسنیک خروجی نیز افزایش مییابد. این تأثیر منفی افزایش pH تا حدی با افزایش کدورت قابل جبران میباشد. باتوجهبه ضرایب فاکتورهای مدل، اثر خطی و مربعی pH، اثر متقابل pH و کدورت و اثر خطی دوز منعقدکننده بیشترین تأثیر را در غلظت آرسنیک باقیمانده داشتند. باتوجه به شرایط بهرهبرداری از تصفیهخانه، در pH=8، کدورت 5 NTU، با مصرف 20 mg/l منعقدکننده، آرسنیک موجود از 150 µg/l به 3.84 µg/l کاهش یافت.