فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقاله پژوهشیمقدمه: عضله‌ی اسکلتی، به عنوان یک عضو اصلی غدد درون‌ریز شناخته می‌شود که میوکین‌هایی را آزاد می‌کند و نقشی محوری در ارتباط بین عضله و سایر بافت‌ها ایفا می‌کند. هدف از پژوهش حاضر، تعیین اثر یک دوره تمرین ترکیبی بر فرایند میوژنز از طریق مسیر ژن‌های دکورین و اسپارک عضله موش‌های نر نابالغ بود.روش‌ها: در مطالعه‌ی حاضر، تعداد 10 سر موش صحرایی نر ویستار دو هفته‌ای به طور تصادفی در دو گروه شاهد و تمرین قرار گرفتند. برنامه‌ی تمرین مقاومتی- هوازی به مدت 6 هفته در روزهای مجزا انجام شد. 48 ساعت بعد از آخرین جلسه‌ی تمرینی، موش‌ها تشریح شدند و عضلات دوقلو و نعلی جدا و جهت انجام آزمایش‌ها و بیان ژن استفاده شدند. برای بررسی بیان ژن دکورین و اسپارک از روش Real-Time PCR استفاده گردید.یافته‌ها: بر اساس آنالیز آماری، مشخص شد در گروه‌ تمرین بیان ژن اسپارک (0/001 ≥ P) و دکورین (0/001 ≥ P) در عضله‌ی نعلی و بیان ژن اسپارک (0/028 ≥ P) و دکورین (0/001 ≥ P) در عضله‌ی دوقلو دارای مقادیر بالاتری نسبت به گروه شاهد بود. با این حال مقادیر بیان ژن اسپارک (0/015 ≥ P) و دکورین (0/001 ≥ P) در عضله‌ی نعلی در مقایسه با عضله دوقلو به طور معنی‌داری بالاتر بود.نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد میوژنز در اثر تمرین مقاومتی- هوازی در موشهای صحرایی نر نابالغ افزایش یافت که با افزایش بیان ژن دکورین، اسپارک در هر دو نوع فیبر عضلانی کند و تند انقباض همراه بود. با این حال بیان هر دو ژن اسپارک و دکورین در فیبر کند انقباض گروه تمرین مقادیر بالاتری نسبت به فیبر های تند انقباض داشت که دلالت بر تمرین‌پذیری بیشتر این نوع فیبر عضلانی دارد.