اثر مواجهه با پرفلئورواکتانویک اسید در دوران بارداری بر بیان فاکتور نوروتروفیکی مشتق از مغز (BDNF) در مغز نوزاد موش صحرایی
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکدهی پزشکی، گروه علوم تشریحی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکدهی پزشکی، گروه علوم تشریحی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استادیار، دانشکدهی پزشکی، گروه علوم تشریحی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.48305/jims.v42.i779.0711چکیده
مقاله پژوهشی مقدمه: به دنبال مواجهه با عوامل توکسیک، تغییرات ساختاری و عملکردی در نورونها بوجود میآید. این تغییرات میتواند منجر به اختلال در عملکرد سیستم عصبی نظیر اختلالات حسی- حرکتی شود. در مطالعهی حاضر، اثرات مواجهه با پرفلئورواکتانوئیک اسید در دوران بارداری بر بیان فاکتور نوروتروفیکی مشتق از مغز در مغز نوزاد موش صحرایی مورد بررسی قرار گرفت. روشها: از مغز موشهای تازه متولد شده نژاد Wistar که در پنج گروه شامل گروههای شاهد، شم و سه گروه دریافتکنندهی PFOA تقسیم شده بودند، استفاده شد. در گروههای PFOA، این ترکیب با دوز 1، 5 و 10 میلیگرم بصورت روزانه گاواژ شده بود. مغز موشهای نوزاد، بیست روز بعد از تولد خارج شده و سطح فاکتور نوروتروفیکی مشتق از مغز با استفاده از روشهای ELISA و Real Time PCR در این نمونهها ارزیابی گردید. یافتهها: نتایج نشان داد که میانگین بیان ژن BDNF در گروههای دریافتکنندهی PFOA نسبت به سایر گروهها افزایش معنیداری داشت (0/001 ≥ P). همچنین میزان بیان پروتئین BDNF در گروههای دریافتکنندهی دوزهای 5 و 10 میلیگرم PFOA نسبت به گروههای شاهد و شم افزایش معنیداری داشت (0/05 ≥ P). نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان داد که مواجهه با آلایندهای طبیعی نظیر PFOA میتواند منجر به افزایش بیان BDNF شود و این افزایش احتمالاً بدلیل پیشگیری از اثرات مخرب PFOA بر تکامل سیستم عصبی میباشد. لذا پیشنهاد میشود در دوران بارداری حتیالمقدور از مواجهه با منابع محتوی PFOA اجتناب گردد.