تصویرسازی زنان در آثار شکسپیر در عصر ویکتوریا: گراوور فلز
نویسندگان
1 استادیار ادبیات انگلیسی، گروه زبان انگلیسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری تخصصی، زبان و ادبیات انگلیسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 استادیار زبان و ادبیات انگلیسی، گروه زبان انگلیسی، دانشگاه خاتم، تهران، ایران
doi
10.22059/jwica.2024.378655.2055چکیده
این مقاله سعی در بررسی نسخههایی مصور از آثار شکسپیر داشته که تصاویرشان از گراوور فلز به چاپ رسیده بودند تا تعیینکنندهترین عواملی که بر نحوه درک شخصیتهای زن در نمایشنامه تأثیر میگذارند را بیابد و به این سوال پاسخ دهد که «شاخصهی تصویرسازی ویکتوریایی زنان در ویراستهای شکسپیر چه بوده است؟». از آنجایی که انواع پیشرفتهی گراوور همچون گراوور فولاد، گراوور طرح کلی، گراوور نقطهچینی، داگوئروتایپ و فتوگراوور از تکنیکهای اصلی بازتولید تصاویر در دوره ویکتوریا به شمار میرفتند، نشان دادن زنان شکسپیر به عنوان پیرامتنهای زیباشناختی نسخههای چاپ شدهی قرن نوزدهم، انتخابی هنری بود که لایهای از جذابیت غیر متنی را به نمایشنامهها اضافه کرده و کیفیت خوانش و درک هرمنوتیکی مخاطب از کاراکترها را بهبود می بخشید. به دیگر سخن، هنرمندان با به تصویر کشیدن قهرمانان زن شکسپیر به شیوههای بصری جذاب، به دنبال تأکید بر زیبایی، قدرت و پیچیدگی آنها بودند. لذا تصاویر در این نسخهها به خوانندگان امکان تفسیر غنیتری از کاراکترها ارائه داده و به طور بالقوه بر درکشان از شخصیتهای نمایشنامه تأثیر میگذاشتند. همچنین در این عصر، تصاویر از تاکید بر ارتباط مفهومی و معناشناختی تصاویر زنان با متن که در قرن هجده رایج بود، به صرفا بازنمایی زیبایی زنان رسید. شایان ذکر است که برای توصیف کامل این روند، بر نظریات ویلیام جان توماس میچل در مورد اهمیت نمایش بصری متنهای ادبی تکیه خواهد شد.