تعیین گرایش کشاورزان گندمکار به ریسک مطالعه موردی استان گلستان

doi
10.30490/aead.2006.58971
چکیده

   در این تحقیق گرایش کشاورزان گندمکار نسبت به ریسک و روشهای مدیریت خسارت، که در صورت وقوع خسارت احتمالی به کار گرفته می‌شود، مشخص شده است. برای تعیین گرایش به ریسک نظریه مطلوبیت انتظاری و روش استخراج مستقیم تابع مطلوبیت مورد استفاده قرار گرفته است. به این منظور با 126 کشاورز گندمکار استان گلستان مصاحبه و پرسشنامه های مربوط به آنها تکمیل شد. نتایج تحقیق نشان می دهد که 88 درصد از گندمکاران ریسک گریزند و اکثراً در طبقه ریسک گریز متوسط جای می گیرند. علاوه بر این، در صورت وقوع خسارت و از بین رفتن محصول، گندمکاران از وام و اعتبارات به عنوان ابزار اصلی تأمین مالی خسارت و مدیریت آن استفاده می‌کنند.   

کلیدواژه‌ها