مطالعه ترکیبی رابطه خودکارآمدی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مقطع دبیرستان در زبان انگلیسی با محوریت نقش رشته تحصیلی

نویسندگان

1 استادیار، آموزش زبان انگلیسی، دانشگاه فرهنگیان تهران، ایران

doi
10.22059/jflr.2020.289276.683
چکیده

هدف این پژوهش، مقایسه سطح خود‌‌کارآمدی زبان انگلیسی دانش‌آموزان مقطع دبیرستان در رشته‌های علوم ریاضی، تجربی و انسانی و همچنین میزان رابطه خود‌‌کارآمدی با پیشرفت تحصیلی آنان در زبان انگلیسی، با تاکید ویژه بر نقش گرایش تحصیلی است. واکاوی ویژگی‌های خود‌‌کارآمدی آزمودنی‌ها و منابع شکل‌گیری باورهای آنان نیز محور دیگر این پژوهش است. نمونه پژوهش  شامل15 دبیر زبان انگلیسی و 150 دانش آموز در سه‌رشته برگفته بودند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامۀ خود‌‌کارآمدی، نمره‌های آزمون پیشرفت تحصیلی و مصاحبه با دبیران و دانش‌آموزان هر سه رشته جمع‌آوری شدند. تحلیل داده‌ها حاکی از وجود تفاوت معنادار بین سطح خود‌‌کارآمدی و میزان پیشرفت تحصیلی آزمودنی‌های رشته انسانی با فراگیران دو رشته دیگر بود. همچنین میان سطح خود‌‌کارآمدی و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان دو رشته علوم انسانی و ریاضی، رابطۀ معنادار وجود داشت. نتایج تحلیل کیفی مصاحبه‌‌ها بیانگر منابع متفاوت شکل‌گیری باورهای فردی در آزمودنی‌های سه‌گرایش بود. نتایج این پژوهش‌‌ می‌تواند دستاوردهای کاربردی مهمی برای معلمان و برنامه‌ریزان درسی داشته باشد‌‌ به‌طوری که بتوانند با طراحی محتوی کتب درسی و استفاده از روش‌های آموزش مناسب  در رشد باورهای مثبت در فراگیران نقش سازنده‌ای را ایفا کنند.