مبانی نظری مدیریت دانش و فساد اداری در میان کارکنان سازمانی در راستای رویکرد برنامه ریزی منطقه ای
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت و برنامه ریزی فرهنگی ، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران، ایران
2 استاد یار پایه ۲۳ گروه مدیریت رسانه و فرهنگی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار گروه مدیریت فرهنگی و مدیر گروه مدیریت شهری و مدیریت بحران، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2026.368212.3927چکیده
در دنیای امروز، سازمانها برای دستیابی به بهرهوری پایدار و ارتقاء سلامت اداری، نیازمند بهرهگیری از ابزارهای نوین مدیریتی هستند. یکی از این ابزارها، مدیریت دانش است که با سازماندهی و بهکارگیری مؤثر دانش فردی و جمعی، میتواند نقش مهمی در کاهش زمینههای بروز فساد ایفا کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی مبانی نظری مدیریت دانش و فساد اداری به تبیین رابطه میان این دو متغیر در سطح کارکنان سازمانی میپردازد. از یکسو، مدیریت دانش با ارتقاء شفافیت، تسهیل نظارت و تقویت مسئولیتپذیری، بستر مقابله با فساد را فراهم میآورد و از سوی دیگر، ضعف در فرایندهای دانشی، میتواند موجب پنهانکاری، ناکارآمدی و سوءاستفادههای اداری گردد. در این چارچوب، با مرور ادبیات نظری موجود، مؤلفههای کلیدی مدیریت دانش و ابعاد فساد اداری شناسایی شده و تعامل آنها مورد تحلیل قرار میگیرد. یافتههای نظری این مطالعه میتواند زمینهساز طراحی راهبردهای ضدفساد مبتنی بر توسعه زیرساختهای دانشی در سازمانها باشد.