تأثیر کاربرد پس از برداشت پوتریسین بر کیفیت و عمر انبارمانی پستۀ تازۀ رقم‌های ’فندقی‘ و ’کله‌قوچی‘

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه ولی‌عصر(عج) رفسنجان

2 دانشیار، دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه ولی‌عصر(عج) رفسنجان

3 دانشیار، دانشکدۀ کشاورزی دانشگاه ولی‌عصر(عج) رفسنجان

4 استادیار بخش باغبانی، مؤسسۀ‌ تحقیقات پستۀ رفسنجان

doi
10.22059/ijhs.2017.235535.1272
چکیده

یکی از راهکار‌های افزایش ماندگاری فراورده‌های باغبانی، کاربرد پیش و پس از برداشت پلی‌آمین‌ها است. این پژوهش به‌منظور بررسی تأثیر پلی‌آمین پوتریسین بر کیفیت پستۀ تازه در دوره‌های انبارداری انجام شده است. پسته‌های تازۀ رقم‌های فندقی و کله‌قوچی به روش غوطه‏وری در محلول‏های پوتریسین (0، 1 و 2 میلی‏مولار) به مدت هشت دقیقه تیمار شدند و پس از خشک شدن در بسته (ظرف‌های پلاستیکی) قرارگرفته و در دمای 1±5/1 درجۀ سلسیوس سردخانه نگهداری شدند. نتایج به‌دست‌آمده از آزمایش نشان داد، پس از 45 روز انبارداری تیمار پوتریسین 2 میلی‌مولار با میانگین 97/1 درصد کمترین میزان کاهش وزن را نسبت به شاهد (95/3 درصد) نشان داد. تیمار پوتریسین 2 میلی‌مولار با میانگین 3/2 کیلوگرم نیرو مؤثرترین تیمار برای حفظ سفتی بوده است. در پایان زمان انبارداری، تیمارهای پوتریسین سبب کاهش آلودگی میکروبی در هر دو رقم شدند. در دورۀ نگهداری نیز تیمار پوتریسین 2 میلی‌مولار پس از گذشت 45 روز از آغاز انبارداری با میانگین  log cfu g-132/1 کمترین و نمونه‌های شاهد با میانگین  log cfu g-115/3 بیشترین میزان آلودگی را نشان دادند. پسته‌های تازه تیمارنشده افزایش در میزان اسیدیته، پراکسید، طعم و مزۀ نامطلوب (تندی)، کاهش در میزان قند، شاخص‌های مختلف رنگ را نشان دادند. همۀ این تغییرپذیری‌ها به‌صورت معنی‏داری تحت تأثیر تیمارهای پوتریسین به تأخیر افتادند.