مقایسه‌ی دیدگاه‌های مدرسان شاغل در ایران و ژاپن در اجرای «گروه‌بندی» در کلاس‌های درس زبان انگلیسی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد، گروه زبان انگلیسی، واحد سبزوار، داﻧﺸﮕﺎه آزاد اسلامی، سبزوار، ایران

2 اﺳﺘﺎدﻳﺎر، ﮔﺮوه زبان انگلیسی، واحد ﺳﺒﺰوار، داﻧﺸﮕﺎه آزاد اسلامی، ﺳﺒﺰوار، اﻳﺮان

3 دانشیار، گروه زبان انگلیسی، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، ایران

doi
10.22059/jflr.2020.263545.538
چکیده

در این پژوهش، عوامل مؤثر برگروه‌بندی در کلاس‌های درس زبان انگلیسی از دیدگاه معلمان دو کشور ایران و ژاپن، میان ۲ گروه شرکت‌کنندگان شامل نوزده معلم زبان انگلیسی شاغل در ایران و ژاپن و هشتادوسه دانش‌آموز ایرانی از طریق یک طرح اقدام‌پژوهی صحت‌سنجی شد. دیدگاه معلمان حاکی از وجود هفت عامل شامل یک) سطح زبانی، دو) سن، سه) نیازهای دانش‌آموزان، چهار) عوامل روان‌شناختی، پنج) تعداد دانش‌آموزان در کلاس، شش) تعداد نشست‌های کلاسی و هفتم) تقسیم تصادفی بود که تمایل معلمان ایرانی را در سطوح آموزش‌های غایت- محور و معلمان ژاپنی را به‌سوی روش‌های آموزشی فرایند_ محوری نشان می‌داد. دانش‌آموزان نیز با در نظر گرفتن عواملی همچون یک) استفاده از هم‌کلاسی‌های قوی در هر گروه، دو) استفاده از گروه‌های همگن، سه) اختیار عمل با معلم (دانش و تجربه)، چهار) دوستی و رفاقت، و پنج) رفاقت توأم با سطح زبانی، تنها به‌ارتقای سطح زبانی خود و نه بایایی ارتقای سطح مهارت‌های اجتماعی اهمیت می‌دادند. درنتیجه، با استناد به‌شواهد به‌دست‌آمده در این پژوهش، توصیه می‌شود؛ پیش از اجرای هر رویکرد جدید_ در اینجا اجرای کارهای گروهی در راستای آموزش به‌شیوۀ ارتباطی_ ابتدا می‌باید رویکردهای ارزشی متصدیان آموزش و یادگیری، یا همان مدرسان بررسی شود و در صورت وجود تفاوت، در اساس و پایه، به‌جای اجرای سازوکارهای مربوطه و صرف هزینه، به‌بررسی ماهیت اعتقادی معلمان و دانش‌آموزان آن‌ها و به‌ویژه، به‌هم‌راستا کردن نگرش متصدیان آموزشی با دگرگونی‌های نو پرداخت.