تدوین مدل مفهومی تبیینکنندۀ کیفیتهای طراحی اتاقهای واحدهای مسکونی آپارتمانی مرتبط با سبک زندگی زنان جوان ایرانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران
2 استاد تمام گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران
doi
10.22059/jwica.2024.360335.1953چکیده
زنان بهواسطۀ حضور پررنگتر در خانه، بیشتر تحت تأثیر شرایط نامطلوب سکونتی قرار میگیرند؛ بنابراین توجه به سبک زندگی، نیازها و ترجیحات این افراد در طراحی مسکن ضرورت دارد. با رویکرد اکتشافی از روش تحقیق کیفی و مصاحبۀ نیمهساختاریافته و مشاهده برای جمعآوری اطلاعات مدنظر استفاده شد. نمونۀ مورد بررسی، بیست زن بین 20 تا 40 سالۀ ساکن استان تهران هستند که بهصورت هدفمند انتخاب شدند. برای تجزیه و تحلیل دادهها، متن مصاحبهها در نرمافزار مکس کیو دی ای کدگذاری شد و دیاگرامهای رفتارمحور و فضامحوری براساس بررسیهای میدانی از واحدهای مسکونی ترسیم شد. شرایط اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی معاصر جامعۀ ایرانی، سبک زندگی خاصی در این گروه اجتماعی ایجاد کرده است که بر خواستهها و ترجیحات این افراد درمورد مسکن اثرگذار بوده است. بهترتیب مشخصههای ادراک محیطی «کارایی و عملکرد، زیبایی و نظم، محرمیت، انعطافپذیری و تنوعپذیری، تمیزی و بهداشت» و مشخصههای فیزیکی «تعداد و اندازۀ کمد و انباری، نور، مساحت و تناسبات اتاقها، پیکرهبندی فضایی، آلودگی صوتی، مبلمان داخل اتاق و نحوۀ چینش آنها، بافت و رنگ مصالح و متریال، دید و منظر پنجرهها و میزان اشراف به آن، شرایط تهویه، گرمایش و سرمایش، تعداد اتاقهای خواب، فرم و هندسه، و عناصر سازهای» از مهمترین مؤلفههای طراحی اتاقهای واحدهای مسکونی آپارتمانی مبتنی بر دیدگاههای زنان جوان است. در نظرگیری فضای مناسب برای خواب، کار و تفریح، تأمین خلوت شخصی، توجه به سلایق فردی و حساسیتهای فرهنگی در طراحی اتاقها، از راهکارهای تطبیق مسکن با سبک زندگی این افراد است.