تأثیر تغذیۀ نیتروژن در توپیاری گل داودی (Chrysanthemum grandiflorum)
نویسندگان
1 استادیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
3 استادیار، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
4 استاد، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج، ایران
doi
10.22059/ijhs.2017.136075.872چکیده
جهت افزایش زیبایی مشخصۀ توپیاری گل داودی، آزمایشی در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه بلوک (تکرار) و چهار تیمار شامل کاربرد نیتروژن در چهار مقدار 0، 100، 150 و 200 میلیگرم در هر کیلوگرم خاک با اضافه کردن نیترات آمونیوم بهعنوان کود پایه به بستر کاشت انجام شد. در هر کرت آزمایشی (پلات) دو گلدان (هر گلدان حاوی یک بوته) گل داودی قرار داشت. قلمههای ریشهدار داودی (Chrysanthemum grandiflorum) ژنوتیپ سفید (کد 288) در بستر کشت حاوی نسبت حجمی مساوی از خاک مزرعه با بافت لوم، خاکبرگ پوسیده و ماسۀ شسته کشت شد. از قالبهای هرمی شکل با استفاده از سیمهای فلزی با پایههای چوبی بهمنظور توپیاری گل داودی استفاده شد. اثر کوددهی نیتروژنی در شرایط هدایتشده بر صفات ارتفاع، شمار و سطح برگ، طول ریشه، وزن تر و خشک، میزان سبزینۀ (کلروفیل) کل، میزان نیتروژن بافت و صفات زایشی ارزیابی شد. نتایج نشان داد میزان سبزینۀ کل با افزایش سطح نیتروژن افزایش یافت. بیشترین میزان صفات رویشی در سطح نیتروژن 200-150 میلیگرم بر کیلوگرم خاک و بیشترین میزان صفات زایشی در سطح نیتروژن 150-100 میلیگرم در کیلوگرم بود. بنابراین، برای تأمین رشد رویشی مناسب در توسعۀ شاخۀ گل داودی در توپیاری تأمین سطوح بالای نیتروژن (200 میلیگرم در کیلوگرم خاک) در مرحلۀ رشد رویشی و کاهش تغذیه با نیتروژن تا سطح 100 میلیگرم در کیلوگرم خاک برای فرآیند گلدهی آن در شرایط یادشده، مناسب بوده و قابل توصیه است.