فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: این مطالعه با هدف مقایسه اثر لتروزول (5 میلی‌گرم) و کلومیفن سیترات (100 میلی‌گرم) در درمان نازایی در بیماران مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک انجام گرفت.   روش‌کار: در یک کارآزمایی بالینی تصادفی شده، 100 زن مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک با سابقه نازایی مراجعه‌کننده به درمانگاه بیمارستان عسلی خرم آباد و بیماران مراجعه‌کننده به مطب خصوصی طی سال 87 بررسی شدند. بیماران به دو گروه 50 نفری به صورت تصادفی تقسیم شدند و تحت درمان با لتروزول (5 میلی‌گرم) و کلومیفن سیترات (100 میلی‌گرم) از روز 3 تا 7 سیکل قاعدگی قرار گرفتند. در روز 12-16دوره قاعدگی همه بیماران با سونوگرافی واژینال از نظر تعداد و اندازه متوسط فولیکول رسیده در هر تخمدان و ضخامت آندومتر بررسی شدند. تجزیه وتحلیل داده‌ها بوسیله آزمونهای تی مستقل و کای‌دو، توسط نرم‌افزار آماری spss (نسخه 15) و با سطح معنی‌داری≤05/0 انجام شد.   یافته‌ها: متوسط سن، شاخص توده بدنی و مدت نازایی در همه بیماران مشابه بود. میزان تخمک‌گذاری در هر دو گروه یکسان و 88 درصد بود و میانگین تعداد فولیکول در گروه دریافت‌کننده کلومیفن سیترات 58/1 32/2 و در گروه دریافت‌کننده لتروزول 50/0 30/1 بود. متوسط اندازه فولیکول در هر دو گروه تقریباً مشابه بود. ضخامت اندومتر در گروه دریافت‌کننده لتروزول 27/1 71/9 میلی متر بود و در گروه دریافت‌کننده کلومیفن سیترات 06/3 08/6 بود. میزان تخمک‌گذاری در هر دو گروه 44 نفر (88 درصد) بود که تفاوت معنی‌داری بین دو گروه وجود نداشت. میزان حاملگی در هر دو گروه تقریباً مشابه بود.   نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که لتروزول می‌تواند جایگزین مناسبی برای کلومیفن سیترات در زنان نازای مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک باشد.