ارتباط میان سطح استرس و خستگی عاطفی با توانایی مدیریت کلاس در دانشجو معلمان
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم تربیتی، پردیس امام علیدانشگاه فرهنگیان، گیلان
2 دانشجوی کارشناسی علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان، رشت، ایران
3 دانشجوی کارشناسی علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان، رشت، ایران
doi
10.22054/jrlat.2025.85796.1850چکیده
مدیریت کلاس از مهارتهای اساسی معلمان است که تحت تأثیر عوامل روانشناختی نظیر استرس و خستگی عاطفی قرار میگیرد. شناخت این روابط میتواند به بهبود برنامههای تربیت معلم کمک کند. این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین استرس ادراکشده و خستگی عاطفی با توانایی مدیریت کلاس در دانشجومعلمان انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود و جامعه آماری آن شامل کلیه دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان پردیس امام علی (ع) استان گیلان در سال ۱۴۰۳ بود. نمونه شامل ۱۸۰ نفر بود که به روش سرشماری انتخاب شدند. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه سبک مدیریت کلاس یزدی و عالی (۱۳۹۲)، پرسشنامه استرس ادراکشده کوهن، کامارک و مرملشتاین (۱۹۸۳) و زیرمقیاس خستگی عاطفی پرسشنامه فرسودگی شغلی ماسلاچ و جکسون (۱۹۸۱) استفاده شد. دادهها با استفاده از آزمون همبستگی اسپیرمن تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین استرس ادراکشده و توانایی مدیریت کلاس رابطه معناداری وجود نداشت، اما بین خستگی عاطفی و مدیریت کلاس رابطه منفی معناداری مشاهده شد. این یافتهها نشان داد که خستگی عاطفی نسبت به استرس ادراکشده نقش مؤثرتری در تضعیف توانمندیهای مدیریتی دارد و پیشنهاد میشود در دورههای تربیت معلم، کارگاههای حمایت روانشناختی و تنظیم هیجان برای تقویت منابع عاطفی دانشجومعلمان گنجانده شود.