فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

رابطه بین روشنایی و درخشندگی، یکی از روابط سایکوفیزیکی است که از اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم تا به امروز محل بحث بوده است. دو نوع رابطه کلی که برای این هدف پیشنهاد شده‌اند عبارتند از: مدل لگاریتمی و مدل توانی. برازش منحنی‌های حاصل از این دو مدل کلی بر روی داده‌های تجربی حاکی از عملکرد مطلوب هر دو مدل است. هر چند به نظر می‌رسد مبنای ریاضیاتی مدل لگاریتمی، با فرض یکسان بودن گام‌های چشمی در سطوح مختلف روشنایی، قابل قبول‌تر است. یکی از مهم‌ترین عواملی که بر رابطه بین روشنایی و درخشندگی اثر می‌گذارد، روشنایی پس‌زمینه‌ای است که نمونه‌ها بر روی آن قرار می‌گیرند. هنگامی که روشنایی نمونه به روشنایی پس‌زمینه نزدیک می‌شود، سیستم بینایی انسان نسبت به تغییرات روشنایی نمونه حساس‌تر می‌شود، این اثر با عنوان "تردشوندگی" شناخته می‌شود. در بین توابع مختلف لگاریتمی، رابطه ویتل با در نظر گرفتن این اثر و دیگر عوامل موثر بر این رابطه، نسبت به دیگر روابط لگاریتمی برتری یافته است. تا به امروز همچنان مقایسه مدل ویتل با مدل‌های توانی (از جمله *L) پاسخ قطعی نیافته است. هدف از این مقاله، مروری بر مطالعات انجام شده پیرامون اثر تردشوندگی- از آغاز تا به امروز- و همچنین مدل‌هایی است که برای پیش‌بینی اثر مذکور ارائه شده‌اند.