اثر یک دوره بازتمرینی بر بیان ژنهای AKT, PDK1, PIP3 عضلهی کف پایی موشهای صحرایی نر
نویسندگان
1 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکدهی ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ولیعصر رفسنجان، رفسنجان، ایران
2 دانشیار، گروه علوم ورزشی، دانشکدهی ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ولیعصر رفسنجان، رفسنجان، ایران
doi
10.48305/jims.v42.i769.0430چکیده
مقاله پژوهشیمقدمه: بیتحرکی طولانیمدت، ساختار و عملکرد عضلات اسکلتی را به طور قابل توجهی تحت تأثیر قرار میدهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر برنامهی بازتمرینی با تمرین مقاومتی بر تغییرات ژنهای AKT, PDK1, PIP3 درگیر در مسیر سنتز و تجزیهی پروتئین پس از یک دورهی بیتحرکی در عضلهی کف پایی (پلانتاریس) موشهای صحرایی نر انجام شد.روشها: در این مطالعهی تجربی 30 سر موش صحرایی نر از نژاد ویستار به چهار گروه معلق، بازتمرین، بیتمرین و گروه تمرینی به صورت تصادفی تقسیم شدند. مدت برنامهی تمرینی 4 هفته و هر هفته 3 جلسه بود. حیوانات باید از یک نردبان عمودی با وزنههایی که به دم آنها اضافه شده بود، بالا میرفتند. موشها پس از 48 ساعت از آخرین جلسهی تمرین، بیهوش و عضله کف پایی استخراج گردید. به منظور اندازهگیری بیان ژنهای موردنظر از روش Real-Time PCR استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها و تفاوتهای بین گروهی، با استفاده از آزمونهای پارامتریک Levene، Independent Sample T-test، One-way ANOVA و آزمون تعقیبی Tukey در سطح معنیداری، 0/05 ˂ P تجزیه و تحلیل شدند.یافتهها: بیان ژنهای AKT, PDK1, PIP3 در عضلهی کف پایی موشهای صحرایی نر در گروه بازتمرینی نسبت به سایر گروهها تفاوت معنیداری دارد (به ترتیب 0/024 = P، 0/0001 = P و 0/0001 = P).نتیجهگیری: به نظر میرسد که تمرین مقاومتی قبل از تعلیق اندام تحتانی و همچنین بعد از بیتحرکی، سبب کاهش آتروفی در عضلهی کف پایی موشهای صحرایی نر میشود. از طرفی دیگر تعلیق اندام تحتانی بیان ژنهای آترفیک (AKT, PDK1, PIP3) در عضلهی کف پایی موشها را افزایش میدهد.