رابطه بین روان رنجوری و بیان شفاهی زبان آموزان ایرانی با رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری آموزش زبان انگلیسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشیار آموزش زبان انگلیسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22059/jflr.2019.263755.540چکیده
در این پژوهش، رابطهی بین روانرنجوری به عنوان یکی از پنج بعد اصلی شخصیت و مولفههای تشکیل دهندهی گفتار، شامل روانی و انسجام گفتار، تلفظ، دقت دستوری و واژگان مورد بررسی قرار گرفت. بههمین منظور، 257 دانشجوی ایرانی رشتههای زبان انگلیسی و داوطلب آزمون آیلتس (IELTS)در یک مصاحبهی سنجش و ارزشیابی عملکرد بیان شفاهی شرکت کردند و در ادامهی آن بهپرسشنامه عوامل پنجگانهی شخصیتی گلدبرگ (1999) پاسخ دادند. نتایج مدلسازی معادلات ساختاری که تاثیرات غیر مستقیم استاندارد روانرنجوری بر مولفههای بیان شفاهی را نشان میداد، بیانگر این بود که روانرنجوری، اثر منفی متوسطی بر روانی و انسجام گفتار (بتا = 0.350-)، واژگان (بتا = 0.365-)، دقت دستوری (بتا = 0.345-)، و تلفّظ (بتا = 0.350-) دارد که در این میان بیشترین تاثیر منفی را بر واژگان میگذارد. نتایج مطالعه مورد بحث و تاثیرات ضمنی آن بر آموزش زبان انگلیسی مورد بررسی قرار میگیرد.