بررسی فاکتورهای بالینی و آزمایشگاهی پیشبینیکنندهی نیاز به دیالیز در شیرخواران و کودکان مبتلا به سندرم اورمیک همولیتیک مراجعهکننده به بیمارستان کودکان قزوین در سالهای 1399 و 1400
نویسندگان
1 متخصص کودکان، مرکز توسعهی تحقیقات بالینی، مرکز آموزشی درمانی بوعلی سینا، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
2 مرکز تحقیقات رشد کودکان، پژوهشکده ی پیش گیری از بیماری های غیر واگیر، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
3 دانشیار، واحد توسعه تحقیقات بالینی پزشکی پیشرفته، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
4 استادیار، پژوهشکدهی سلامت کودکان، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.48305/jims.v42.i768.0404چکیده
مقاله پژوهشی مقدمه: سندرم همولیتیک اورمیک (Hemolytic uremic syndrome) HUS، یک میکروآنژیوپاتی ترومبوتیک است که با ترومبوسیتوپنی، کم خونی همولیتیک میکروآنژیوپاتیک و نارسایی حاد کلیه مشخص میشود. هدف این مطالعه، تعیین فاکتورهای بالینی و آزمایشگاهی پیشبینی کنندهی نیاز به دیالیز در کودکان مبتلا به سندرم اورمیک همولیتیک بود. روشها: مطالعهی مقطعی- تحلیلی حاضر در کودکان 6 ماهه تا 13 ساله با سندرم اورمیک همولیتیک در سالهای 1399 تا 1400 در بیمارستان کودکان قزوین انجام شد. فاکتورهای بالینی و آزمایشگاهی کودکانی که دیالیز شدند با آنهایی که اندیکاسیون دیالیز نداشتند، مقایسه شد. یافتهها: در مقایسهی شاخصهای دموگرافیک، علایم بالینی و آزمایشگاهی در دو گروه کودکان با اندیکاسیون دیالیز و بدون نیاز به دیالیز، در گروه دیالیز میانگین حجم ادرار کمتر، سطح هماتوکریت پایینتر، (Blood urea nitrogen) BUN و کراتینین بالاتر و میزان فیلتراسیون گلومرولی (Glomerular filtration rate) GFR کمتر بود (0/05 > P). نتیجهگیری: بر اساس یافتهها، میزان هماتوکریت، کراتینین، BUN سرم، میزان فیلتراسیون گلومرولی و میانگین برونده ادرار در بدو ورود و حین بستری میتواند پارامترهای پیشبینی کنندهی نیاز به دیالیز در کودکان HUS باشد.
