ضرورت پرورش کارآفرینان ترکیبی در بین اعضای هیئت علمی بهعنوان رهبران آموزشی نظام آموزش عالی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه کارآفرینی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 دانشیار، گروه کارآفرینی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
3 دانشیار، گروه کارآفرینی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
4 دانشیار، گروه کارآفرینی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22054/jrlat.2025.84301.1830چکیده
کارآفرینی، اهرمی استراتژیک برای توسعۀ اقتصادی و پرورش کارآفرینان، پیششرط توسعۀ اقتصادی جوامع میباشد. کارآفرینان ترکیبی با توجه به بالا بودن احتمال موفقیتشان و شانس بالای کسبوکار آنها برای بقا، در سالهای اخیر مورد توجه پژوهشگران قرار گرفتهاند. پژوهش حاضر با هدف بررسی ضرورت پرورش کارآفرینان ترکیبی در بین اعضای هیئت علمی بهعنوان رهبران آموزشی نظام آموزش عالی صورت گرفت. این مطالعه با رویکرد کیفی انجام شده و راهبرد آن نظریهپردازی دادهبنیاد با رویکرد ظاهرشونده گلیزر است. مصاحبۀ نیمهساختاریافته بهعنوان ابزار جمعآوری دادهها استفاده شد. بهمنظور گردآوری دادهها و با بهکارگیری روش نمونهگیری هدفمند، با 16 نفر از اعضای هیئت علمی کارآفرین مصاحبه انجام شد. برای بررسی استحکام پژوهش چهار معیار قابلیت اعتبار، انتقالپذیری، قابلیت اطمینان و تأییدپذیری بهکار گرفته شد. تجزیه و تحلیل دادهها در دو مرحلۀ کدگذاری حقیقی و نظری صورت گرفت. یافتهها حاکی از ظهور 22 کد در قالب 9 مفهوم (انگیزههای اقتصادی، نیاز روانی، تغییرات جهانی، تغییر در سیاستگذاری اسناد بالادستی، نرخ بالای شکست کارآفرینان تماموقت، الگوهای موفق کارآفرینان ترکیبی، دسترسی مالی، شبکههای ارتباطی و اجتماعی، موقعیت حامی) و 4 زیرمقوله (عوامل فردی، عوامل فرهنگی- اجتماعی، عوامل اقتصادی، موقعیت شغلی) در 3 سطح خرد، میانی و کلان بهعنوان شرایط ضرورتساز پرورش کارآفرینان ترکیبی در بین اعضای هیئت علمی است. بهمنظور بهرهبرداری حداکثری از توان و استعداد استادان بهعنوان رهبران آموزشی، لازم است نظام آموزش عالی با بسترسازی و فراهمآوردن امکانات بیشتر برای کارآفرین شدن استادان، سیاستهای حمایتی و اجرایی بیشتری در راستای پرورش این نوع کارآفرینان در بین اعضای هیئت علمی مشتاق به کارآفرینی اعمال نماید.