فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقاله پژوهشی مقدمه: بیماری هیرشپرونگ، فقدان مادرزادی سلول‌های گانگلیونی است. با توجه به عدم اجماع درباره‌ی امکان یا عدم امکان تکیه بر بافت‌شناسی آپاندیس جهت تشخیص هیرشپرونگ، همچنان در مراکز متعددی در ایران و جهان، آپاندکتومی و نمونه‌برداری از آپاندیس برای تشخیص این بیماری‌ها صورت می‌گیرد. هدف این مطالعه، ارزیابی امکان آپاندکتومی پارشیال و جلوگیری از انجام توتال آپاندکتومی جهت تشخیص هیرشپرونگ و تعیین میزان شیوع آگانگلیونوز در هر قسمت بود. روش‌ها: مطالعه‌ی حاضر، مطالعه‌ای تحلیلی از نوع کوهورت آینده‌نگر بود. جامعه‌ی مورد مطالعه، بیماران زیر ١٦ سال نیازمند به آپاندکتومی مراجعه‌کننده به بیمارستان‌های آموزشی اصفهان از تاریخ 01/01/1401 تا 29/12/1401 بود. معیارهای ورود سن زیر 16 سال کامل و قرار گرفتن تحت عمل آپاندکتومی با تشخیص آپاندیسیت بر اساس معیار آلوارادو و معیارهای خروج آپاندیسیت پروفوره یا گانگرنه و نئوپلازی آپاندیس بود. متغیرهای پژوهش شامل سن و جنس (به عنوان متغیرهای زمینه‌ای) و تعداد سلول‌های گانگلیونی در هر hpf (به عنوان متغیر وابسته) بود. یافته‌ها: میانگین سنی بیماران مورد بررسی، 3/33 ± 8/84 سال بود. 58 درصد از بیماران، پسر بودند. مجموع سلول‌های گانگلیونی دیده شده در کل لام حاوی نمونه‌ها، در لام‌های میانی بیشترین و در لام دیستال کمترین بود که باهم تفاوت معنی‌داری دارند (0/038 = P). نتیجه‌گیری: قسمت میانی آپاندیس دارای بیشترین تعداد سلول گانگلیونی و در مسیر تشخیص هیرشپرونگ، بهترین قسمت جهت انجام بیوپسی است.