فهم پدیدارشناسانه تجربه زیسته مدیران مدارس دوره ابتدائی از برنامه توسعه فردی

نویسندگان

1 دانش آموخته دکتری مدیریت آموزشی دانشگاه علامه طباطبایی تهران

doi
10.22054/jrlat.2025.82270.1789
چکیده

مدیران مدارس یکی از ارکان اساسی فرایند آموزش و پرورش هستند لذا از تجربیات زیستة آن‌ها می-توان اطلاعات مفید و گران‌بهایی استخراج کرد. هدف اصلی از انجام پژوهش حاضر، فهم پدیدارشناسانة تجربة زیستة و درک مدیران دورة ابتدایی از برنامه توسعه فردی است. این پژوهش کیفی با استفاده از روش پدیدارشناسی اجرا و روش گردآوری اطلاعات، استفاده از مصاحبه‌های عمیق و نیمه‌ساختاریافته بود. بر این اساس، از بین مدیران دورة ابتدایی، 13 نفر بر اساس معیارهای ورود به پژوهش به روش هدفمند انتخاب و مصاحبه‌ با آنها تا رسیدن به حد اشباع ادامه داشت. تحلیل مصاحبه‌ها با استفاده از الگوی تاملی شش مرحله‌ای ون‌منن(1990) انجام شد که پس از استخراج موضوعی و طبقه-بندی آن‌ها، 14 مضمون اولیه شناسایی شده پژوهش، در قالب چهار مضمون اصلی 1. دیدگاه آماده-سازی برنامه توسعه فردی 2. دیدگاه کاربردی برنامه توسعه فردی 3. دیدگاه پیامدی برنامه توسعه فردی و 4. سایر دیدگاه‌های برنامه توسعه فردی، شناسایی و احصا شدند. نوآوری این مقاله در ارائه یک درک عمیق و پدیدارشناسانه از تجربیات مدیران مدارس ابتدایی در زمینه برنامه‌های توسعه فردی است که می‌تواند به بهبود فرآیندهای مدیریتی و آموزشی در این حوزه کمک کند.لذا احصا برداشت‌های منسجم و موثر در جهت توسعه منابع انسانی از برنامه توسعه فردی، می‌تواند به تحقق کارا و اثربخش برنامه‌های توسعه مدیران مدارس منجر می‌شود.