ندازهگیری رادیوگرافی شیب خلفی تیبیا در بزرگسالان سالم ایرانی: یک مطالعهی کوهورت گذشتهنگر
نویسندگان
1 استاد، گروه آموزشی ارتوپدی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
2 دانشیار، گروه آموزشی رادیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
3 دستیار پزشکی، گروه آموزشی رادیولوژی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
4 واحد توسعه تحقیقات بالینی، بیمارستان گلستان، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
doi
10.48305/jims.v42.i766.351چکیده
مقاله پژوهشی مقدمه: شیب تیبیال خلفی (Posterior tibial slope) PTS یک اندازهگیری مهم رادیوگرافیک است که برای تعیین زاویهی فلات تیبیا نسبت به تنهی آن استفاده میشود. روشها: در این مطالعه تصاویر PACS مربوط به 612 بیمار که به دلایلی چون آسیب یا ناراحتی زانو، معاینهی فیزیکی یا معاینهی مجدد زانو به بیمارستان مراجعه کرده و تحت معاینه با اشعهی ایکس، قرار گرفته بودند، مورد بررسی قرار گرفت. PTS در تمامی موارد با استفاده از نرمافزار GE CENTRICITY PACS اندازهگیری شد و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: توزیع میانگین PTS در زوایای راست و چپ نشان داد که تفاوت معنیداری بین دو گروه وجود ندارد (0/83 = P). میانگین PTS چپ و راست در مردان و زنان تفاوت معنیداری نداشت (0/05 < P). همچنین مقایسهی میانگین PTS سمت راست و چپ در گروههای مختلف سنی تفاوت آماری معنیداری را نشان داد (0/001 > P). نتیجهگیری: در این مطالعه، محدودهی طبیعی مقادیر PTS در مفاصل زانوی افراد بزرگسال سالم در ایران، شناسایی شده است و میتواند راهنمایی برای حمایت از درمانهای شخصی باشد. امید است که نتایج این مطالعه، تولیدکنندگان پروتز زانو را تشویق کند که اندازهگیریهای PTS و همچنین تفاوتهای جنسیتی و سنی در PTS به دست آمده برای مردم ایران را، در تولید مد نظر قرار دهند.