فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقاله پژوهشی مقدمه: مطالعه‌ی حاضر با هدف مقایسه‌ی تأثیر پیشگیرانه‌ی دو دوز دکسمدتومیدین با گروه شاهد بر بروز سرفه و عوارض تنفسی انجام شد. روش‌ها: تعداد 105 بیمار در سه گروه 35 نفره توزیع شده و در پایان عمل، 10 دقیقه قبل از خروج لوله تراشه، بیماران گروه یک 0/5 میکروگرم بر کیلوگرم دکسمدتومیدین بلوس و سپس 0/3 میکروگرم بر کیلوگرم انفوزیون، گروه دو 0/5 میکروگرم بر کیلوگرم دکسمدتومیدین بلوس و سپس 0/5 میکروگرم بر کیلوگرم انفوزیون و گروه سه، 10 دقیقه قبل از خروج لوله تراشه، نرمال‌سالین با حجم مساوی گروه یک و دو به صورت بلوس و سپس با حجم مساوی دو گروه دیگر به صورت انفوزیون دریافت نمودند، فراوانی و شدت سرفه در سه گروه ارزیابی و مقایسه شد. یافته‌ها: تعداد 33 نفر (31/4 درصد) دچار سرفه شدند، 7 نفر (20 درصد) از گروه دکسمدتومیدین 0/5، 9 نفر (25/7 درصد) از گروه دکسمدتومیدین 0/3 و 17 نفر (48/6 درصد) از گروه شاهد بودند. فراوانی بروز سرفه در بین سه گروه اختلاف معنی‌دار داشت (0/024 = P). از نظر شدت، 10 نفر (30/3 درصد) بیماران، دچار سرفه‌ی شدید شدند که 2 نفر (22/2 درصد) از گروه دکسمدتومیدین 0/3 و 8 نفر (47/1 درصد) از گروه شاهد بوده و موردی از سرفه‌ی شدید در گروه دکسمدتومیدین 0/5 مشاهده نشد و شدت سرفه در بین سه گروه اختلاف معنی‌دار داشت (0/009 = P). نتیجه‌گیری: استفاده از انفوزیون 0/5 میکرو‌گرم بر کیلوگرم دکسمدتومیدین به دنبال دوز بلوس 0/5 میکروگرم بر کیلوگرم دکسمدتومیدین، با کاهش بروز و کاهش شدت سرفه بعد عمل همراه بود و با ثبات بیشتر همودینامیک بیماران همراه می‌باشد.