بررسی تأثیر تنش آبی شدید بر برخی ویژگیهای دانهالهای مرکبات
نویسندگان
1 دانشیار، بخش نهال و بذر، مؤسسۀ تحقیقات علوم باغبانی، پژوهشکدۀ مرکبات و میوههای نیمه گرمسیری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رامسر، ایران
2 دانشیار، دانشکدۀ علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
3 دانشجوی دکتری، دانشکدۀ علوم کشاورزی دانشگاه گیلان، رشت و مربی بخش نهال و بذر مؤسسۀ تحقیقات علوم باغبانی، پژوهشکدۀ مرکبات و میوههای نیمه گرمسیری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رامسر، ایران
4 استاد، دانشکدۀ علوم کشاورزی دانشگاه گیلان، رشت، ایران
doi
10.22059/ijhs.2016.59803چکیده
با توجه به پرورش مرکبات در اقلیمهای گرمسیری و نیمهگرمسیری که اغلب در معرض خشکی قرار میگیرند پژوهشی برای بررسی پاسخ برخی از پایههای بذری مرکبات به خشکی، بهصورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی با سه تکرار و دو دانهال در هر واحد آزمایشی در شرایط گلخانه انجام شد. عامل اول شامل پنج پایۀ مختلف مرکبات و عامل دوم تیمارهای آبیاری شامل آبیاری بهینه (حفظ رطوبت بستر در حد ظرفیت گلدانی) و تنش شدید (قطع آبیاری به مدت شش هفته) بودند. نتایج نشان داد در شرایط تنش خشکی، ترکیبهای بیوشیمیایی شامل پرولین، قند محلول، مالوندیآلدئید و کاروتنوئید در بیشتر پایهها افزایش و میزان سبزینۀ (کلروفیل) a، b و کل کاهش یافت. همچنین در شرایط خشکی بیشترین تجمع پرولین در بکرایی، بیشترین میزان قند محلول در نارنج و کمترین میزان تجمع پرولین و قند محلول در پایۀ لیموترش مکزیکی (مکزیکن لایم) مشاهده شد. اثر متقابل تیمارهای آبیاری و پایه بر میزان تجمع مالوندیآلدئید معنیدار نشد. میزان کاهش سبزینۀ a، سبزینۀ b و کل در رافلمون بیشتر از دیگر پایهها و میزان کاهش سبزینۀ a در نارنج و سبزینۀ b و کل در ماکروفیلا کمتر بود. همچنین میزان افزایش کاروتنوئید در نارنج بیشتر و در لیموترش مکزیکی کمتر بود. لذا میتوان گفت نارنج با افزایش قندهای محلول و کاروتنوئید به خشکی واکنش نشان داده و تحمل بیشتری نسبت به دیگر پایهها دارد.