بررسی مقایسه‌ای سطح آنتی‌بادی خنثی‌کننده در افراد تزریق کننده‌ی 4 نوع واکسن کووید-19

نویسندگان

1 دکتری تخصصی، گروه میکروبیولوژی، دانشگاه آزاداسلامی واحد فلاورجان، اصفهان، ایران

2 دکتری تخصصی اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم اصفهان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 کارشناسی ارشد، گروه میکروبیولوژی، دانشگاه آزاداسلامی واحد فلاورجان، اصفهان، ایران

4 دکتری تخصصی، گروه میکروبیولوژی، دانشگاه آزاداسلامی واحد فلاورجان، اصفهان، ایران

doi
10.48305/jims.v42.i765.0333
چکیده

مقاله پژوهشی مقدمه: نظارت بر بیماری COVID-19 و اثربخشی استراتژی‌های پیشگیری و کنترل، به عنوان یک اولویت بهداشت عمومی در نظر گرفته می‌شود. بر این‌اساس تجویز واکسن COVID-19 در سراسر جهان تأیید شده است. هدف از این بررسی، توصیف وضعیت و کیفیت فعلی واکسن‌های COVID-19 بود. روش‌ها: در این مطالعه، ثبت سابقه و شرح حال و نمونه‌گیری از افراد تزریق‌کننده‌ی واکسن با پلتفرم‌های متفاوت در سنین مختلف در بازه‌ی زمانی یک ساله جهت اندازه‌گیری تیتر آنتی‌بادی خنثی‌کننده به روش الایزا انجام گرفت. نتایج با استفاده از روش ANOVA بررسی و سطح معنی‌داری 0/01 > P تعیین شد. یافته‌ها: 168 نفر (109 زن و 59 مرد) با میانگین سنی 16 ± 4/40 سال (حداقل 18 و حداکثر 90) در مطالعه شرکت کردند. مدت زمان بین واکسیناسیون و نمونه‌گیری انجام شده در افراد 6/5 ± 6/7 (حداقل 0/5 و حداکثر 32) ماه بود. اکثر شرکت‌کنندگان در گروه‌های سنی 21-30 سال بوده و افراد 81-90 ساله کمترین حضور را در مطالعه داشتند. ارتباط معنی‌داری بین سن و پاسخ آنتی‌بادی مشاهده نشد. واکسن سینوفارم بیشترین تعداد تزریق (80 نفر) و واکسن برکت کمترین میزان تزریق (13 نفر) را داشت. با وجود تفاوت‌های قابل توجه در میانگین سطوح آنتی‌بادی، تمام واکسن‌ها در تولید آنتی‌بادی‌های خنثی‌کننده مؤثر بودند و تیتر بالای آنتی‌بادی تا مدت‌ها قابل سنجش بود. نتیجه‌گیری: داده‌های مربوط به مدت ماندگاری آنتی‌بادی واکسن، از جمله دوزهای تقویت‌کننده‌ی بالقوه یا تغییرات در فرمول‌های واکسن تأکید می‌کند. درک نحوه عملکرد این واکسن‌ها در تولید آنتی‌بادی‌های محافظ برای ارزیابی اثربخشی آن‌ها مهم است.