بررسی میزان صدمات پرینه در مادران نخستزا با اپیزیوتومی رایج و انتخابـی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مامائی، مربی دانشکده پرستاری مامائی مشهد، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد مامائی، دانشکده پرستاری مامائی مشهد، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
3 کارشناس ارشد پرستاری، مربی دانشکده پرستاری مامائی مشهد، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
4 متخصص زنان و زایمان، مشهد، ایران
doi
10.22038/ijogi.2011.5800چکیده
مقدمه: پارگیها صدمات شایع پرینه در زنان نخستزا هستند و اپیزیاتومی رایجترین برش جراحی در ماماییاست. هیچ مدرک مستند علمی در تایید اپیزیاتومی رایج وجود ندارد و توصیه شده اپیزیاتومی بصورت انتخابی و براساس اندیکاسیونهای مادری و جنینی انجام شود. پژوهش حاضر با هدف مقایسه میزان صدمات پرینه در مادران نخستزا با اپیزیاتومی رایج و انتخابی در بیمارستان شهید مدرس کاشمر انجام شد. روش کار: این کارآزمائی بالینی تصادفی روی 100 خانم نخستزای 35ـ17 ساله با شروع خودبخودی زایماندر بیمارستان شهید مدرس کاشمر در سال 1382 انجام شد. واحدهای پژوهش ابتدا بهصورت مبتنی بر هدف انتخاب و سپس به روشتخصیص تصادفی در دو گروه با اپیزیاتومی رایج و انتخابی قرار گرفتند. همه زایمانها توسط پژوهشگر انجام شد، اما تعیین میزان صدمات پرینه توسط پژوهشگر دیگری که از گروه بندی اطلاع نداشت، صورت گرفت. ابزار جمعآوری دادهها شامل فرمهای مصاحبه، مشاهده و مقیاس سنجش قدرت عضلات کف لگن بود. تجزیه و تحلیل دادهها با آزمونهای تی دانشجوئی، مجذور کای، منویتنی و فیشر با استفاده از نرمافزار SPSS (نسخه 5/11) صورت گرفت. یافتهها: در گروه انتخابی 12 نفر (24درصد) اپیزیوتومی و در گروه رایج 50 نفر (100درصد) اپیزیوتومی شدند ( 0001/0p<). صدمات پرینه در گروه اپیزیوتومی انتخابی 62 درصد و در گروه اپیزیوتومی رایج 100 درصد بود که تفاوت معنادار آماری وجود داشت (0001/0 p<). در دو گروه از نظر متغیرهای موثر بر صدمات پرینه همگن بودند. نتیجهگیری: انجام اپیزیاتومی انتخابی سبب کاهش صدمات پرینه میشود که میتواند به عنوان روشی ایمن و با صرف وقت کمتر جایگزین اپیزیاتومی رایج شود.
