بررسی نگرش نسبت به یادگیری درس زبان انگلیسی دانشآموزان شهر چابهار: نقش یکزبانه و دوزبانه و جنسیت
نویسندگان
1 کارشناس ارشد علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه بیرجند، ایران
2 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه بیرجند، ایران
3 دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه بیرجند، ایران
4 عضو هیئت علمی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه بیرجند
5 کارشناس ارشد علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه بیرجند، ایران
doi
10.22059/jflr.2019.251080.470چکیده
چگونگی ارتباط میان دوزبانگی و تعلیم و تربیت از موضوعات مهمی است که امروزه سیاستگذاران آموزشی، روانشناسان و معلمان با آن مواجه هستند. پژوهش حاضر باهدف بررسی نگرش نسبت به یادگیری درس زبان انگلیسی دانشآموزان دوره دوم متوسطه شهر چابهار طراحی و اجرا شد. این پژوهش توصیفی و از نوع علی- مقایسهای است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشآموزان دوره دوم متوسطه شهر چابهار مشغول به تحصیل در سال 93-92 میباشد که بهصورت نمونهگیری طبقهای برابر تعداد 240 دانشآموز (120 فارس و 120 بلوچ) موردمطالعه قرار گرفتند. جمعآوری دادهها با استفاده از پرسشنامه نگرش گاردنر انجام شد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از آزمون آماری تی مستقل و رگرسیون گامبهگام با کمک نرمافزار spss استفاده شد. یافتههای پژوهش نشان داد که بین نگرش نسبت به یادگیری درس زبان انگلیسی دانشآموزان یکزبانه و دوزبانه و دانشآموزان دختر و پسر تفاوت معناداری وجود ندارد. نتایج حاصل از رگرسیون نیز نشان داد نگرش پیشبینیکننده موفقیت تحصیلی است.
