تأثیر الگو و چیدمان های فضایی بر تجربه فردی در بازار کفاشهای تهران
نویسندگان
1 دانشجو دکتری معماری، گروه هنر و معماری، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار، گروه روانشناسی، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار، گروه هنر و معماری، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 استادیار، گروه هنر و معماری، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22034/jgeoq.2023.333300.3606چکیده
بازارهای ایرانی به غیر از جنبه اقتصادی و مبادله کالا به عنوان یکی از مهمترین مراکز برقراری ارتباط و مناسبات اجتماعی در هر شهر محسوب میشد. علت حضور موفق افراد در این مکان وجود ساختار بازارها و اندامهای تشکیل دهنده آنکه هر یک دارای هویتی مستقل و پیوندی معنادار برای حضور افراد و فعالیتهای انسانی بوده است. در واقع الگوها و چیدمان فضایی مناسب در بازارهای ایرانی پیوندی مستقیم با لایههای کالبدی و معنایی برای ایجاد تداوم در معماری بازار به وجود آوردهاند که از فضاها همزمان بهطور مستقل و در ارتباط با یکدیگر از آنها استفاده شود. فهم نحوه اثر گذاری چیدمان فضایی در بازار و تاثیر الگوهای موجود در که موجب ایجاد تجربه در فرد میشود، از اهداف پژوهش است. بر این اساس، این پژوهش به بررسی بازار کفاشهای تهران میپردازد. این پژوهش کاربردی، از نوع توصیفی تحلیلی و با رویکرد کیفی است که با روش بررسی اسنادی، مردم نگاری و فنون کار میدانی، مشاهده غیر مداخلهای به جمعآوری اطلاعات و با روش استدلال و تحلیلهای گرافیکی به تحلیل اطلاعات پرداخته است. پژوهش حاضر به بررسی چگونگی انطباق ویژگیها عینی الگوهای فضایی بازار کفاشهای تهران بر ادراک ذهنی و تجربه فرد و شاخصههای خروجیهای حاصل از آن میپردازد. با توجه به مطالعات صورت گرفته براساس یافتههای پژوهش، نتیجه حاصل شده همگام بودن و ارتباط چیدمان فضایی و ارتباط متقابل نظامهای کارکردی کالبدی و ادراکی در بازار کفاشها منجر به خلق معنی در فضا و تأثیر آن بر تجربه افراد حاضر در بازار میگردد.