تأثیر بنزیلآدنین و نیترات پتاسیم بر برخی صفات مورفوفیزیولوژیکی گل نرگس (Narcissus tazetta L.)
نویسندگان
1 استادیار، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه زنجان
2 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه زنجان
3 دانشیار، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان
doi
10.22059/ijhs.2016.59814چکیده
تنظیمکنندههای رشد مختلفی برای بهبود کیفیت گلبریده در گیاهان پیازی استفاده میشوند ولی تأثیر آنها به ژنوتیپ و شرایط رشد گیاه مانند وضعیت تغذیۀ گیاه نیز بستگی دارد. این آزمایش بهمنظور بررسی برهمکنش بنزیلآدنین با غلظتهای (0، 100، 200 و 500 میلیگرم در لیتر) به دو روش (خیساندن سوخها به مدت 24 ساعت پیش از کشت، محلولپاشی در مراحل اولیۀ ظهور گلآذین) و نیترات پتاسیم با مقادیر (0، 1، 2، 4 گرم در کیلوگرم خاک بهصورت تغذیۀ خاکی) نیز در دو مرحلۀ (سه برگی و در مرحلۀ متورم شدن گلآذین در میان برگها) بر قطر گلچه و ساقۀ گل، ارتفاع ساقۀ گلدهنده، شمار گل در سوخ، وزن تر و خشک گل، عمر گلجایی گلبریده و کربوهیدراتهای محلول و پروتئین برگ نرگس در کشت گلدانی در شرایط مزرعهای انجام شد. نتایج نشان داد همۀ صفات موردبررسی پس از کاربرد تیمارهای بنزیلآدنین تغییرهای معنیداری داشتند که نشان میدهد، نرگس نسبت به سایتوکینین حساسیت مثبت دارد. از نظر آماری تیمار نیترات پتاسیم اثر معنیداری بر شمار گل در سوخ، وزن تر و خشک گل، عمر گلجایی گلبریده نداشت. اما برهمکنش تأثیر بنزیلآدنین و نیترات پتاسیم در غلظتهای بالا موجب افزایش معنیدار در قطر گلچه و ساقه، وزن تر و خشک گل، عمر گلجایی گلبریده و میزان کربوهیدراتهای محلول و پروتئین برگ شد. تغییر در ویژگیهای ریختشناسی و بیوشیمیایی در نتیجه کاربرد بنزیلآدنین و نیترات پتاسیم، کیفیت گلبریدة نرگس را بهطور مثبتی تغییر داد.