عوامل درونی مؤثر بر ارتقاء پاسخگویی دانشگاهها به نیازهای بازار کار
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزش عالی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 استاد گروه علوم تربیتی، دانشگاه ارومیه ارومیه، ایران
3 استاد گروه علوم تربیتی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران
doi
10.22054/jrlat.2024.80743.1766چکیده
این پژوهش با هدف بررسی عوامل درونی مؤثر بر ارتقاء پاسخگویی دانشگاهها به نیازهای بازارکار انجام شد. روش پژوهش، توصیفی- پیمایشی و از نظر هدف کاربردی بود. جامعه آماری، کلیه اعضای هیئت علمی دانشگاه تبریز به تعداد 750 نفر بود که با استفاده از فرمول کوکران، تعداد 255 نمونه به روش نمونهگیری تصادفی طبقهای متناسب انتخاب شدند. ابزار جمعآوری دادهها، پرسشنامه محقق ساخته بود که بر اساس مرور متون، طراحی شد. روایی پرسشنامه بر اساس روایی صوری، نسبت روایی محتوایی و شاخص روایی محتوایی تأیید شد. ضریب پایایی پرسشنامه بر اساس ضریب آلفای کرونباخ، 86/0 بدست آمد. دادهها با استفاده از آزمونهای بوت استرپ، فریدمن، t مستقل، تحلیل واریانس یکراهه و توکی با استفاده از نرمافزارهای spss و pls مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که متغیرهای برنامهریزی پاسخگو، برنامهدرسی پاسخگو، آموزشهای پاسخگو، پژوهشهای پاسخگو، پایش و ارزیابی پاسخگو بر ارتقاء پاسخگویی دانشگاه ها تأثیر دارند. متغیر پژوهشهای پاسخگو در رتبه اول و پایش و ارزیابی پاسخگو در رتبه آخر قرار گرفت. بین دیدگاههای اعضای هیئت علمی بر حسب جنسیت و سن (به جز متغیر برنامهریزی پاسخگو بر حسب سن) تفاوت معناداری وجود نداشت. این پژوهش، عوامل درونی مؤثر بر ارتقاء پاسخگویی دانشگاهها به نیازهای بازارکار را در 5 عامل و 20 زیرعامل نمایان ساخت.