سنتز و کاربرد پلیمرهای خودرنگ
نویسندگان
1 گروه مهندسی محیط زیست، دانشگاه محیط زیست
2 پژوهشکده شیمی و پتروشیمی، پژوهشگاه استاندارد
doi
چکیده
پلیمرهای دارای استخلافهای رنگی از جمله مواد مهم در تصویر برداریهای پزشکی، تقویت سیگنال در تشخیصهای بیولوژیکی، مواد فوتوکرومیک و مطالعه فلوروسنتی دینامیک پلیمرها هستند. اغلب، قرار گرفتن تعداد بسیار محدود و دقیقاً معینی از مولکول رنگ در محلی کاملاً مشخص از زنجیره پلیمری مانند انتهای زنجیر یا در محل اتصال دو قطعه مختلف در کوپلیمرها، اهمیت بسیار زیادی دارد. با توسعه یافتن روشهای پلیمریزاسیون زنده/کنترل شده، عاملدار کردن پلیمر در نواحی مذکور و همچنین کنترل وزن مولکولی پلیمر، امکان پذیر است. این مقاله به بررسی روشهای عملی که به متصل شدن تنها یک مولکول رنگ به هر زنجیر پلیمری منتهی میشود، میپردازد. مولکول رنگ میتواند در هر کدام از مراحل پلیمریزاسیون شامل مرحله آغاز، انتشار و یا پس از خاتمه پلیمریزاسیون به زنجیر پلیمر متصل گردد که به ترتیب بوسیله آغازگرها، یک مونومر عامل دار شده و یا عاملدار کردن پلیمر بدست آمده با مولکول رنگ، انجام میشود.
