مقایسه‌ی تأثیر کرم پرمترین 5% همراه با داکسی‌سیکلین خوراکی با کرم ایورمکتین 1% همراه با داکسی‌سیکلین خوراکی در درمان بیماران مبتلا به روزاسه پاپولوپوسچولار

نویسندگان

1 استاد، مرکز تحقیقات بیماری‌های پوستی و سالک، گروه پوست، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

2 متخصص بیماری‌های پوست، مرکز تحقیقات بیماری‌های پوستی و سالک، گروه پوست، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

3 دکترای حرفه‌ای پزشکی، دانشکده‌ی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

4 استادیار، مرکز تحقیقات بیماری‌های پوستی و سالک، گروه پوست، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

5 کارشناسی ارشد اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات پیشگیری از سرطان، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.48305/jims.v42.i759.0160
چکیده

مقاله پژوهشیمقدمه: هدف این مطالعه، مقایسه‌ی تأثیر کرم پرمترین %5 ترکیب با داکسی‌سیکلین با کرم ایورمکتین 1% ترکیب با داکسی‌سیکلین در درمان بیماران مبتلا به روزاسه بود.روش‌ها: این یک مطالعه‌ی کارآزمایی بالینی یک سوکور بر روی بیماران مبتلا به روزاسه پاپولوپوسچولار مراجعه‌کننده به بیمارستان‌های آموزشی اصفهان بوده است. بیماران به صورت تصادفی به دوگروه 20 نفره‌ی دریافت‌کننده‌ی کرم پرمترین 5% همراه با داکسی‌سیکلین خوراکی و دریافت‌کننده‌ی کرم ایورمکتین 1% همراه با داکسی‌سیکلین خوراکی تخصیص یافتند. تعداد ضایعات التهابی، IGA Score، VAS Score در بیماران در فاصله‌های زمانی 0، 6 و 12 هفته همراه با سایر مشخصات بالینی اندازه‌گیری و مقایسه شد.یافته‌ها: همه‌ی 40 بیمار شرکت‌کننده خانم و با میانگین سنی 42/53 (10/4) سال بودند. نتایج نشان داد میانگین تعداد ضایعات التهابی در هر دو گروه درمانی با افزایش زمان به طور معنی‌داری کاهش یافت (0/05 > P). اما اختلاف معنی‌داری بین تعداد ضایعات التهابی درطول زمان بین دو گروه مشاهده نگردید (0/098 = P). همچنین میانگین نمراتIGA Score در هر دو گروه درمانی با گذشت زمان به طور معنی‌داری کاهش یافت (0/05 > P). اما اختلاف معنی‌داری در IGA Score در طول زمان بین دو گروه درمانی مشاهده نشد (0/129 = P). میزان رضایتمندی بیماران دو گروه اختلافی نداشت (0/635 = P).نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه‌ی حاضر نشان داد که هر دو درمان بر کاهش شدت بیماری، کاهش تعداد ضایعات التهابی و کاهش IGA Score مؤثر بوده است، با این حال شواهدی مبنی بر برتری داشتن چشمگیر هر کدام از درمان‌ها بر یکدیگر در این مطالعه مشاهده نگردید.