تاثیر آموزش راهبرد-محور و فرایند-محور بر راهبردهای نگارش خودتنظیم راهبردی در مهارت نگارش فراگیران زبان انگلیسی
نویسندگان
1 گروه زبان انگلیسی- دانشکده زبانهای خارجی- دانشگاه تهران
2 استاد تمام آموزش زبان انگلیسی، دانشکدهی زبان و ادبیات، واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران
3 استادیار آموزش زبان انگلیسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد گرمسار گرمسار، ایران
4 گزوه زبان انگلیسی، دانشکده زبان و ادبیات، واحد علوم تخقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، ایران
doi
10.22059/jflr.2019.249595.452چکیده
هدف تحقیق حاضر مقایسه و بررسی میزان تاثیر روشهای آموزش نگارش راهبرد-محور و فرایند-محور بر راهبردهای نگارش خودتنظیم راهبردی در مهارت نگارش است. بدین منظور، 60 نفر فراگیر زبان انگلیسی در دو گروه 30 نفری با استفاده از آزمون بسندگی تافل انتخاب شدند. قبل از آموزش، تمامی فراگیران یک مقاله (پیشآزمون) در مورد نموداری نوشتند. سپس یک مربی راهبردهای نگارش خودتنظیم راهبردی را با روش نگارش راهبرد-محور به گروه آزمایش و فرایند-محور به گروه معیار طی شانزده جلسه آموزش داد. سرانجام، فراگیران همراه با یک پرسشنامه یک مقاله و پس ازدو هفته مقالهی دیگری مانند پیشآزمون نوشتند. دو مربی با استفاده از معیار نمرهی آیلتس مقالات را ارزشیابی کردند. با استفاده از تجزیه و تحلیل واریانس مرکب (SPANOVA) مشخص شد که روش راهبرد-محور در استفاده از راهبردهای نگارش خودتنظیم راهبردی در نگارش مقاله موثرتر و از میان سه متغیر سن، جنسیت و سطح دانش، سن در ایجاد این اثر نقش مهمتری داشته است. بنابراین، آموزش راهبردهای نگارش با استفاده از روش راهبرد-محور باید بخشی از آموزش نگارش باشد.
