واکاوی ویژگیهای آبخیزداری مطلوب در مطالعات تفصیلی-اجرایی آبخیزداری حوزه آبخیز دفتآباد خراسان جنوبی
نویسندگان
1 استاد گروه مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
2 دانشجویان کارشناسی ارشد علوم و مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابعطبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
3 دانشجویان کارشناسی ارشد علوم و مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابعطبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
4 دانشجویان کارشناسی ارشد علوم و مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابعطبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
5 دانشجویان کارشناسی ارشد علوم و مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابعطبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
6 دانشجویان دکتری علوم و مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابعطبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
7 دانشجویان دکتری علوم و مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابعطبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
8 دانشجویان کارشناسی ارشد علوم و مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابعطبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
9 دانشجویان کارشناسی ارشد علوم و مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابعطبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
10 دانشجویان کارشناسی ارشد علوم و مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابعطبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
11 دانشجویان کارشناسی ارشد علوم و مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابعطبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
12 دانشجویان کارشناسی ارشد علوم و مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابعطبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
13 پژوهشگر پسادکتری علوم و مهندسی آبخیزداری، دانشکده منابعطبیعی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایران
doi
10.22092/ijwmse.2025.368017.2095چکیده
چکیده مبسوطمقدمهامروزه تخریب منابع طبیعی، احتمال کمبود و بحران منابع موردنیاز برای رفاه انسان را افزایش داده است. ازاینرو، برای جلوگیری از تخریب بیشتر زمین، توسعه سیاستها و راهبردهای مؤثر ضرورت پیدا کرده است. در این راستا، هرساله هزینههای قابلتوجهی صرف حفاظت از منابع طبیعی و مهار روند تخریب آنها در قالب مطالعات و پروژههای اجرایی میشود که در بیشتر موارد از استاندارد مطلوب برخوردار نبوده و نیازمند یک برنامه جامع و نظاممند است. در همین ارتباط، مدیریت آبخیز کشور با مشکلات و چالشهای فراوانی مواجه است که برای رفع آن بایستی رویکردهای جدید مدیریت جامع حوزههای آبخیز با در نظر گرفتن تمامی جنبههای مؤثر و تأثیرگذار بر آبخیزها مدنظر قرار گیرد. مواد و روشهادر این پژوهش، ابتدا بازخوانی مطالعات تفصیلی-اجرایی حوزه آبخیز دفتآباد خراسان جنوبی با هدف شناخت مشکلات آبخیز انجام شد. همچنین، بازدیدهای لازم برای شناخت هرچه بیشتر آبخیز صورت گرفت. سپس، فهرست مشکلات و چالشهای منطقه تهیه و در ساختار استخوان ماهی جانمایی شد. در ادامه، ارکان مدیریت جامع حوزه آبخیز مشتمل بر شش رکن قانونی، سیاستی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و دانش مورد ارزیابی قرار گرفت. در ادامه جایگاه این آبخیز در نردبان مدیریت آبخیز تعیین شد. در نهایت، بهمنظور بررسی لحاظ جامعیت رویکردهای مذکور، ویژگیهای آبخیزداری مطلوب در مطالعات تفصیلی-اجرایی بررسی شد. در انتها نیز راهکارهای اجمالی لازم برای بهبود مطالعات تفصیلی-اجرایی ارائه شده است. نتایج و بحثارزیابی نتایج پژوهش نشان میدهد، اگرچه مطالعات پژوهشی و واحد مدیریتی آبخیز در حوزه آبخیز لحاظ شده اما عدم کاربست رویکرد سلامت و پایداری آبخیز سبب شده است تا آبخیز دفتآباد در پله پژوهشی-اجرایی از نردبان آبخیز قرار گیرد. همچنین، رویکردهای کنونی مدیریت آبخیز دفتآباد با چالشهای جدی مواجه است. عوامل متعددی ازجمله الگوهای نامناسب مدیریت، تغییرات اقلیمی، عدم مشارکت فعال جوامع محلی، کمبود سرمایهگذاری، عدم بهرهبرداری از فرصتهای اقتصادی و توانمندیهای منطقه و مسائل اقتصادی-اجتماعی موجود این آبخیز را در معرض آسیبپذیری جدی قرار داده است. همچنین، عدم ارزیابی نیازهای مختلف جمعتی به خصوص نیازهای بانوان در ردههای مختلف سنی سبب شده است تا راهکارهای مختلف مدیریت جمعیت در کوتاه و بلند مدت دیده نشود. از طرفی دیگر، بهرهگیری از توانمندیهای اقتصادی آبخیزها در راستای تولید محصولات، بازاریابی محصولات تولیدشده و گسترش بومگردی میتواند فقر عمومی را کاهش داده و تقویت اقتصادی جوامع محلی را در پی داشته باشد. بهطورکلی، با رعایت رویکردهای اشاره شده در این پژوهش و ارتقای مطالعات تفصیلی-اجرایی میتوان روند فعلی آبخیزها را بهبود بخشید و از هدررفت منابع آبوخاک و مهاجرت بیوقفه مردم به شهرهای بزرگتر و مشکلات محیطزیستی کاست. لذا، این برنامه نیازمند مشارکت فعال همه گروداران ازجمله دولت، بخش خصوصی، سازمانهای مردمنهاد و جوامع محلی در طراحی و اجراست. تقویت مشارکت جوامع محلی، سیاستگذاری و برنامهریزی متناسب با سلامت و پایداری حوضه، سرمایهگذاری در بخشهای مختلف و زیرساختها، حمایت از گروههای آسیبپذیر و همچنین توجه به دانش بومی و تجربیات محلی در کنار استفاده از دانش علمی و تخصصی میتواند به موفقیت این برنامه کمک شایانی کند. نتیجهگیریاین پژوهش با تأکید بر ضرورت اتخاذ رویکردی جامع و مشارکتی، راهکارهای لازم برای بهبود مدیریت آبخیز دفتآباد را ارائه داده است. رویکردهای ارائهشده و نتایج این پژوهش میتواند برای مدیران و سیاستگذاران حوزه منابع طبیعی و بهویژه آبخیزداری مورد استفاده قرار گیرد. براین اساس پیشنهاد میشود مدیران و برنامهریزان در ردههای مختلف مدیریتی ضمن توجه هرچه بیشتر به مشارکت جوامع محلی، ارزیابی، پایش و سنجش اثرات طرحهای اجراشده را در اولویت قرار دهد تا در بلندمدت بتوانند همزمان با حفظ و احیاء آبخیزهای سالم، از مهاجرت آبخیزنشینان به شهرهای همجوار و بروز مشکلات متعدد در آنها جلوگیری کنند.