فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به­منظور ارزیابی تأثیر نوع پایه، پیوندک و برخی روش­های چوپیوند و کوپیوند در افزایش نهال انار و دست­یابی به­ بهترین روش پیوند انار، آزمایشی به­صورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح کامل تصادفی در اسفندماه 1391 در گلخانة دانشگاه ولی‌عصر(عج) رفسنجان اجرا شد. عامل‌ها شامل پایه، پیوندک، روش پیوند و زمان بود. رقم‌های پوست­قرمز علی­آقایی، گرچ داداشی و گرچ شهوار به­عنوان پایه، رقم‌های رباب نی­ریز و خفر جهرم به­عنوان پیوندک و از پیوندهای اسکنه و تراشه­ای به­عنوان روش پیوند استفاده شد. صفات رویشی مورداندازه‌گیری 60، 120 و 180 روز پس از پیوند بررسی شد. نتایج نشان داد روش پیوند بر درصد گیرای پیوند و گیاهان پیوندی باقی­مانده در انار تأثیرگذار بود به­طوری­که روش پیوند اسکنه گیرایی بالاتری نسبت به روش پیوند تراشه­ای داشت ولی پایه و پیوندک­های مورداستفاده بر درصد گیرایی و گیاهان پیوندی باقی­مانده تأثیری نداشت. فراسنجه (پارامتر)های رویشی در همة ترکیب­های پیوندی در زمان 180 روز پس از پیوند نسبت به دو زمان دیگر بیشترین میزان را داشتند. میزان ترکیبات فنلی پایه و پیوندک با درصد گیرایی و گیاهان پیوندی باقی­مانده همبستگی منفی داشت. درنهایت پیوند اسکنه در روش قلمة پیوند برای افزایش انار و تغییر رقم توصیه می­شود.