کارکرد قدرت‌بخش زبان در زندگی روزمرۀ زنان (مطالعۀ استراتژی‏های زبانی قدرت در زنان طبقۀ متوسط ساکن تهران)

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.

2 دانشجوی دکتری علوم ارتباطات دانشگاه علامه‌طباطبایی

doi
10.22059/jwica.2021.329739.1674
چکیده

چکیدهانسان‌ها برای پیشبرد زندگی خود استراتژی‌های زبانی متعددی را به‌کارمی‌گیرند. این مسئله در جوامعی چون ایران که با توزیع نامتوازن قدرت روبه‌روست و ابزار قدرت در دسترس مردمانش به همین ابزار زبانی محدود می‌شود، بیشتر به‌چشم می‌خورد. علاوه‌بر آن نیز گروه‏ های خاص اجتماعی، مانند زنان، به‌واسطۀ خاص‌تر بودن شرایط اجتماعی و فرهنگی و سرمایه‏ های اندکی که در دست دارند، به‌طریق اولی به مکانیزم‏ های زبانی مختلف متوسل می‌شوند تا بتوانند در میدان‌هایی که سهم آن ها از قدرت ناچیز است، مناسبات قدرت را به‌نفع خود تغییر دهند. از همین روی هم دنیای زنانه با زبان تعریف می‌شود و این مقاله قرار است با بررسی کنش‌های زبانی زنان در بستر زندگی روزمره به کنه زبان زنانه و البته استراتژی‌های زبانی زنان پی ببرد و با روش کیفی و ترکیبی از مصاحبۀ گروهی در قالب گروه متمرکز[1]، تجربۀ زیسته و متونی مثل وبلاگ‌ها و رمان‌ها (در حد منابع کمکی) به این پرسش پاسخ دهد که زنان ایرانی در زندگی ‌روزمره‌شان از چه استراتژی‌هایی برای اعمال قدرت در مقابل نابرابری ها و رسیدن به حداکثر منافع استفاده می‌کنند.