سنجش ردپای آب و تجارت آب مجازی در بخشهای اقتصادی استان یزد با استفاده از رویکرد داده-ستانده
نویسندگان
1 دانشگاه یزد
2 یزد
3 یزد
doi
10.22067/jwsd.v6i3.75122چکیده
امروزه محققان تاکید دارند راهکار حل مساله کمبود آب، افزایش عرضه نمیباشد بلکه مدیریت تقاضا است. در سالهای اخیر دو مفهوم آب مجازی و ردپای آب مطرح و به شدت مورد توجه محققان و سیاستگذاران حوزه آب قرار گرفته است. بسیاری بر این اعتقاد هستند که ایده واردات آب مجازی میتواند بهعنوان راهکاری برای حل مساله کمآبی مورد توجه سیاستگذاران قرار گیرد. برایناساس، هدف پژوهش حاضر سنجش تجارت (واردات و صادرات) آب مجازی و میزان ردپای آب در بخشهای اقتصادی استان یزد است. برای این کار از مدل داده-ستانده (جدول سال 1390) استفاده شد. نتایج پژوهش نشان میدهد کل ردپای آب استان یزد در سال 1390 حدود 1538/8 میلیونمترمکعب بوده که حدود نیمی از آن خارجی (خارح از استان) است و 65/3 درصد از آن مربوط به بخش کشاورزی است. همچنین استان یزد در این سال حدود 782/4 میلیونمترمکعب واردات و 442/7 میلیونمترمکعب صادرات آب مجازی داشته است، بنابراین خالص واردات آب مجازی این استان حدود 339/7 میلیونمترمکعب است. بخش «صنایع مواد غذایی، آشامیدنی و دخانیات» بزرگترین واردکننده خالص و بخش «معدن» بزرگترین صادرکننده خالص آب مجازی این استان هستند.