بررسی نظریه «خود انگیزشی زبان دوم» و یادگیری زبان آلمانی در ایران
نویسندگان
1 گروه زبان آلمانی، دانشکده زبان و ادبیات خارجی، دانشگاه تهران
2 گروه زبان آلمانی، دانشکده زبان ها و ادبیات خارجی، دانشگاه تهران
doi
10.22059/jflr.2018.240414.381چکیده
چکیده: واکاوی دلایل افزایش تعداد ایرانیانی که به یادگیری زبان آلمانی میپردازند و بسترسازی نظری برای آن موضوع تحقیق پیش رو است. در این راستا 370 نفر زبانآموز ایرانی مؤسسه زبان آلمانی تهران (DSIT) انتخاب گردیدند و انگیزه آنها بر اساس نظریهی «خود انگیزشی زبان دوم» (L2 Motivational Self System) مورد بررسی قرار گرفت. بررسیهای این تحقیق بر اساس «خودهای ممکن» (possible selves) و مقایسه آن با نتایج پژوهشهای صورت گرفته در زبان انگلیسی نشان میدهد که انگیزش یادگیری زبان آلمانی رابطهی معناداری با مؤلفههای نظریه فوق، یعنی «خود ایدآل زبان دوم» (L2 Ideal-Self)، «خود-باید زبان دوم» (L2 Ought-to Self) و «تجربههای محیطی زبان دوم» (L2 Learning Experiences) دارد. در این بین «نقش انگیزش ابزاری» در میان فراگیران زبان آلمانی در ارتباط با این نظریه پررنگ تر از سایر فاکتورهای انگیزشی است. دستاورد این تحقیق میتواند در اتخاذ سیاستهای زبان خارجی در حوزه های آموزشی رسمی و غیررسمی مؤثر افتد.